1. Skarga jest nie zasadna. Marek C. zgodnie z art. 67 ust. 2 miał prawo do zabezpieczenia społecznego, którego formy i zakres określa ustawa. Obowiązek uchwalenia ustawy regulującej kwestie związane z wypłatą zasiłków nałożony był przez Konstytucję. Kwestionowane przepisy będące podstawą wydanej decyzji o pozbawieniu zasiłku zostały uchwalone w celu wykonania Konstytucji określając zakres i formy zabezpieczenia społecznego dla obywateli pozostających bez pracy nie z własnej woli, nie można więc mówić o ich z nią niezgodności. Prawo do pracy polega na zapewnieniu każdemu wolności wyboru miejsca zatrudnienia, zakazie nałożenia obowiązku pracy inaczej niż przez ustawę oraz nałożenie na państwo obowiązku dążenia do pełnego i produktywnego zatrudnienia nie polega natomiast na zapewnieniu każdemu pracy. Zgodnie z art. 81 Konstytucji praw określonych w art. 65 (a więc wolności pracy) można dochodzić w granicach określonych w ustawie.
Ponadto z treści kazusy nie wiemy czy pełnomocnik był radcą prawnym bądź adwokatem a zgodnie z art. 48 ust. 2 skargę może sporządzić adwokat lub radca prawny chyba, że skarżącym jest sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych.