Dnia 4 wrzesnia 2012 roku do TK wpłynęła ( nadana listem poleconym 4 dni wczesniej ) skarga konstytucyjna Andrzeja B. Skarżący zarzucił że ustawa o wykonywaniu eksmisji z lokali mieszkalnych oraz oparty na jej przepisach wyrok Sądu Okregowego w K. z dnia 20 maja 2012 roku ( doreczony stronom postepowania 30 maja 2012 r. ) sa niezgodne z konstytucją . W skardze wskazano przepis ustawy , na podstawie dokładnego stanu faktycznego. Skarżący wskazał że jego ojciec zosatł pozbawiony prawa do lokalu mieszkalnego a nastepnie eksmitowany. Andrzej B dodał ,że - będąc notariuszem _ jest legitymowany do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej , ponieważ jego ojciec, z powodu złego stanu zdrowia, sam nie może tego uczynić . Rozpatrując wstepnie skargę na posiedzeniu , sędzia TK uznał, że skaga nie odpowiada warunkom formalnym i wezwał skarżącego do usunięcia braków w ustawowo przewidzianym terminie . Andrzej B uzupełnił prawidłowo dokumenty i w terminie 10 dni od zawiadomienia dostarczył je do TK
1. Czy Andrzejowi B przysługiwało prawo wniesienia skargi w niniejszym stanie faktycznym?
2. Jakie zasadnicze uchybienia mógł dostrzec TK dokonując wstepnej kontroli skargi konstytucyjnej?
3. Jak w takiej sytuacji powinien orzec TK?
kazusy z prawa konstytucyjnego
Kazus: TK skarga konstytucyjna
carter
Odsłon: 9352
Komentarze
2. TK dokonujac wstepnej kontroli skargi konstytucyjnej mogl dotrzec przede wszystkim takie uchybienia jak: niedochowanie terminu do zlozenia skargi, ktory wynosi 3 miesiace od dnia doreczenia skarzacemu prawomocnego wyroku. Strony otrzymaly wyrok w dniu 30 maja 2012, tak wiec zgodnie z brzmieniem przepisow kc termin do wniesienia skargi mijal z dniem 30 sierpnia 2012 roku (piatek), gdyz koncem terminów liczonych w tygodniach, miesiacach, czy latach jest dzien o tej samej nazwie lub dacie co dzien poczatkowy. Z przytoczonych przez autora okolicznosci wynika, iz skarzacy nadal listem poleconym owa skarge w dniu 31 sierpnia 2012, tj, juz po terminie zlozenia skargi. Drugim uchybieniem ze strony skarzacego nalezy uznac fakt, iz przed zlozeniem skargi konstytucyjnej nalezy wykorzystac wszystkie dostepne srodki odwolawcze, tzn. wyczerpac cala droge sadowa. W podanych okolicznosciach nalezy przypuszcac, iz skarzacy zaniechal tego obowiazku. Brak w tekscie informacji o zlozeniu przez pozwanego apelacji do Sadu Apelacyjnego. W koncu po trzecie Andrzej B. na gruncie przytoczonej sytuacji nie posiadal legitymacji do zlozenia skargi konstytucyjnej.
3. Trybunal Konstytucyjny powinien pozostawic skarge bez rozpoznania , bez nadania jej dalszego biegu.