Kazusy z prawa cywilnego

Zgodnie z art. 65 par. 2 kc w umowa należy raczej badać , jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzemieniu. Mając na uwadze powyższą normę mogłoby się wydawać, że w tej sytuacji umową , którą strony zawarły byłaby umowa sprzedaży, tak jednak nie będzie gdyż przedmiotem tej umowy jest nieruchomość, a jak wiemy dla umowy zobowiązującej do przeniesienia własności nieruchomości konieczne jest zachowanie formy aktu notarialnego (oczywiście pod rygorem nieważności). W konsekwencji jakiekolwiek porozumienie stron, które obejmować będzie zobowiązanie do przeniesienia własności nieruchomości a nie będzie dokonane w formie aktu notarialnego uznać należy za nieważne (i tak też będzie z ustnym porozumieniem stron o którym mowa w kazusie). W obrocie pozostanie tylko umowa darowizny , natomiast mimowolny darczyńca będzie mógł co najwyżej próbować powołać się na pozorność złożonego oświadczenia woli (i tym samym zawartej umowy darowizny. Jeśli zdoła to wykazać , to wówczas w drodze stosownego powództwa będzie mógł doprowadzić do stwierdzenia nieważności umowy (art. 83 kc). Aczkolwiek będzie to trudne do wykazania , gdyż z jednej strony będziemy mieć akt notarialny a z drugiej wątpliwe ustne porozumienie stron.