Zabudowana domem mieszkalnym nieruchomosc stanowila wspolwlasnosc rodzicow Anny A. i Janiny B., ktorzy obdarowali nia po polowie obydwie corki. Janina B. polowe swego udzialu zbyla na rzecz syna Lecha. Dwukondygnacyjny budynek mieszkalny, podpiwniczony ma powieszchnie 400 m2. Obydwie siostry dokonaly podzialu nieruchomosci do korzystania, przy czym wnioskodawczyni Annie A. przypadly dwa pomieszczenia piwniczne, pomieszczenie mieszkalne w polnocno-zachodniej czesci parteru budynku (42,33 m2) w czesci strychowej (104,2 m2) oraz przylegly do budynku od strony zachodniej grunt, zas uczestniczka Janina B. korzystala z piwnic o ogolnej powierzchni (52,05 m2), pozostalych powierzchni mieszkalnych na parterze budynku (111,24 m2), czesci strychu (89,4 m2) oraz polnocnej czesci dzialki. Przypadajaca Janinie B. z podzialu do korzystania czesci nieruchomosci pozostaje we wspolwlasnosci jej i syna Lecha. Anna A. domagala sie zniesienia wspolwlasnosci. Wnosila tez o wydanie postanowienia wstepnego okreslajacego sposob zniesienia wspolwlasnosci. Zadanie: Prosze wskazac kolejno wlasciwosc sadu do rozpoznania sprawy, rozstrzygnac dopuszczalnosc wydania postanowienia wstepnego w sprawie zniesienia wspolwlasnosci, dolaczyc pelnomocnictwo do reprezentowania strony przed sadem, zlozyc wniosek o odroszczenie terminu rozprawy wraz z uzasadnieniem.
Komentarze
Podmiotami uprawnionymi do jej wniesienia są: strona, Prokurator Generalny i Rzecznik Praw Obywatelski. Prokurator Generalny wnosi taką skargę, jeżeli kwestionowane rozstrzygnięcie narusza porządek prawny , a RPO wówczas gdy przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw człowieka i obywatela. Oczywiście można, a nawet należy podjąć probe zainteresowania swoją sprawą tych dwóch organów.
Skargę kasacyjną wnosi się do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu (Sądu Apelacyjnego) który wydał kwestionowane rozstrzygniecie.
Podstawą wniesienia skargi jest ; naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnie lub niewłaściwe jego zastosowanie , oraz przez naruszenie przepisow procesowych, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Podstawą do wniesienia skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Prawo do wniesienia skargi kasacyjnej doznaje ograniczeń, gdy chodz o prawo majątkowe z zakresu ubezpieczeń społecznych , także wtedy gdy jego wartość przedmiotu sporu jest nizsza niż 10 tysięcy zł. Jednakże wówczas, gdy sprawa dotyczy przyznania albo wstrzymania emerytury (renty), albo w ogóle objęcia obowiązkiem ubezpieczenia, ten limit kwoty nie obowiązuje (art.398 kpc) .
Skarga kasacyjna powinna zawierac wszystkie te elementy, które są przewidziane dla pisma procesowego, tzn oznaczenie stron sporu, oznaczenie sądu rozstrzygającego, oraz czego kwestionowane rozstrzygniecie dotyczy, a nadto 1. Kwotowe oznaczenie przedmiotu zaskarżenia. 2.Określenie orzeczenia , które się kwestionuje ze wskazaniem czy zaskarża się go w całości czy części . 3. Wskazanie podstaw kasacji oraz ich uzasadnienie. 4. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę kwestionowanego rozstrzygnięcia z zaznaczeniem zakresu żądanych zmian.
Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez zawodowego pełnomocnika procesowego (adwokata lub radcę prawnego ).On też reprezentuje interes strony przed Sądem .
Jest to warunek „ sine qua non „ przyjęcie skargi do rozpoznania .
Sporządza się ją w 4 egz.(2 egz dla Sądu Najwyższego , 1 egz dla Prokuratora Generalnego i 1 dla strony). Pamietac też należy o terminach. Gdy chodzi o prawa i obowiązki strony – to skarga ta powinna być wniesiona w ciągu 2 miesięcy od uzyskania prawomocnego orzeczenia wraz z uzasadnieniem (o takie orzeczenie wraz z uzasadnieniem należy wystąpić do Sądu Apelacyjnego w ciągu 7 dni od dn. Rozprawy na której orzeczenie zapadło).
Sąd II instancji, do którego wpłynęła skarga kasacyjna, po upływie terminu do odpowiedzi strony przeciwnej w procesie, strona ta ma 2 tygodnie na udzielenie odpowiedzi na skarge, lub po zarzadzeniu doręczenia tej odpowiedzi stronie skarżącej – ma obowiązek niezwłocznego przedstawienia skargi, odpowiedzi na nią, oraz 2 egz. zaskarżonego orzeczenia wraz z aktami sprawy – Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy skarge kasacyjną rozpoznaje w składzie 3 sędziów i zwykle na posiedzeniu niejawnym
W sprawach gdy wystąpi istotne zagadnienie prawne i strona zwróci się o rozpoznanie na rozprawie, Sąd może przychylić się do wniosku strony. Może też jeżeli uzna to za konieczne, sprawę rozstrzygac na rozprawie także z innych względów. W fazie wstępnej postępowania kasacyjnego Sąd Najwyzszy bada dopuszczalność skargi i decyduje o przyjeciu bądź odmowie jej rozpoznania . Postanowienie w tej materii jest podejmowane na posiedzeniu niejawnym i wymaga pisemnego uzasadnienia.
Sąd przyjmuje do rozpoznania skargę jeżeli; uzna że w sprawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne; zachodzi potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości i rozbieżności w praktyce sądowej.
Samo postępowanie toczy się z nieznacznymi odmiennościami wedle reguł obowiązujących w postępowaniu apelacyjnym . Postepowanie konczy się wydaniem wyroku w którym Sąd może orzec o oddaleniu skargi, jeżeli zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, mimo błędnego uzasadnienia, albo brak jest uzasadnionych podstaw do jego uchylenia; uchylenie zaskarżonego orzeczenia a także orzeczenie sądu I Instancji w całości lub części i przekazaniu do ponownego rozpoznania sądowi , który kwestionowane orzeczenie wydał lub innemu równorzędnemu Sądowi , jeżeli uzna zasadnośc wniesionej skargi.Uchylic na wniosek skarżącego zaskarżony wyrok i orzec co do istoty sprawy , jeżeli podstawa naruszenia prawa .
Z treści kazusu nie wynika, aby Andrzej A. udzielił adw. Janowi B. pełnomocnictwa do sporządzenia oraz wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec tego pełnomocnik ten nie był należycie umocowany do tych czynności, zaś skarga kasacyjna której braków formalnych w postaci pełnomocnictwa nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, winna ulec odrzuceniu (art/. 3986 § 1k.p.c.).
Poniżej kilka orzeczeń Sądu Najwyższego:
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2012 r. (V CZ 104/11):
Postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym nie jest kontynuacją wcześniejszych postępowań i dotyczy nowej sprawy wszczętej przez wniesienie skargi kasacyjnej, podczas gdy postępowanie w sprawie kończy się z chwilą uprawomocnienia orzeczenia sądu drugiej instancji. Pełnomocnictwo procesowe nie obejmuje z samego prawa - tj. art. 91 k.p.c. - umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym.
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r. (III BUZ 1/12):
1. Środek zaskarżenia może sporządzić i wnieść do Sądu Najwyższego tylko pełnomocnik procesowy strony, będący adwokatem lub radcą prawnym, natomiast nie może tego uczynić sama strona, chyba że jest jedną z osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Przyczyny wniesienia środka zaskarżenia przez nieuprawniony podmiot są, z punktu widzenia jego dopuszczalności, obojętne.
2. Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym (w tym podejmowanego przed sądem niższej instancji), a zatem także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku i toczącego się w jego ramach postępowania zażaleniowego, o jakim mowa w art. 3941 § 1 k.p.c.
3. Pełnomocnictwo procesowe w rozumieniu art. 91 pkt 1 k.p.c. nie obejmuje umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej czy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku i udziału w postępowaniach zainicjowanych tymi środkami zaskarżenia.
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2014 r. (I CZ 105/13):
Pełnomocnictwo procesowe nie obejmuje z mocy prawa umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym. Stanowisko to ma charakter ogólny i obejmuje także ustanowienie dla jednej ze stron (uczestnika postępowania) pełnomocnika procesowego z urzędu (art. 118 i art. 91 k.p.c.).