Kazus: Forma czynności prawnej a rozporządzanie nieruchomością

Przebywający od wielu lat za granicą Piotr umówił się 22.05.2009r. telefonicznie ze swoim zamieszkałym w Polsce bratankiem Pawłem, że ten za przesłane mu pieniądze, kupi dla Piotra działkę gruntu o powierzchni 500m2. Piotr planował wrócić na stałe do kraju i wznieść na działce domek jednorodzinny-do tej pory Paweł miał zarządzać nieruchomością, przekazując dochody Piotrowi, zaś na jego żądanie przenieść na niego jego własność, nie wcześniej jednak niż po upływie miesiąca po zgłoszeniu takiego żądania przez Piotra. Paweł 30.05.2009r. kupił za pieniądze Piotra na swoje nazwisko w formie aktu notarialnego nieruchomość, lecz pomimo zgłoszenia przez Piotra 30.05.2010r. żądania przeniesienia własności nieruchomości, pismem z 02.06.2010r. odmówił przeniesienia na Piotra jej własności.

1.Czy zawarta między stronami umowa jest ważna?

2. Czy Piotr może uzyskać własność wymienionej nieruchomości?

Bardzo proszę o pomoc w rozwiązanie tego kazusu. Bardzo zależy mi na czasie potrzebuję rozwiązania na jutro.

Pomóżcie.

Related Articles

Komentarze

Anna
0
Anna
14 years ago
Umowa zawarta pomiędzy stronami nie jest ważna, gdyż tak naprawdę sprowadzała się do udzielenia przez Piotra pełnomocnictwa Pawłowi. Jednakże w myśl art. 99 § 1 k.c. jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. A zatem, w sytuacji gdy dla czynności prawnej ustawa wymaga formy szczególnej ad solemnitatem, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno zostać udzielone w takiej samej formie. Reguła ta ma zastosowanie wówczas, gdy przepis ustawy wymaga pod rygorem nieważności np. formy aktu notarialnego, np. dla umowy zobowiązującej do przeniesienia własności nieruchomości oraz dla umowy przenoszącej własność nieruchomości - art. 158 k.c., czy tak jak w opisanym przypadku. Myślę, że Piotr może uzyskać własność wymienionej nieruchomości na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu, które stanowią, że kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości (art. 405 k.c.).
Like Like

Nie masz uprawnień, aby dodawać komentarze. Zaloguj się aby móc komentować.