Powódki Stanisława S. i Marianna S. w pozwie skierowanym przeciwko Zbigniewowi B. domagały się nakazania pozwanemu, aby wydał im część domu mieszkalnego położonego w Z., tj. całe piętro budynku i część parteru położoną na prawo od wejścia do budynku. Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z 18 pazdziernika 2005 r. oddalił powództwo. Sąd ten ustalił, że małżonkowie Stanisława S. i Stanisław S. byli właścicielami zabudowanego gospodarstwa rolnego położonego w Z., składającego się z działek gruntu oznaczonymi numerami geodezyjnymi a, b, oraz c. Małżonkowie S. wraz z córką Marianną S. zamieszkiwali w budynku mieszkalnym posadowionym na działce nr. a, w skład, którego wchodziły trzy odrębne mieszkania: Dwa na parterze, i jedno na piętrze. Pozwany za zgodą Stanisława S. wprowadził się z wraz z rodziną do budynku mieszkalnego zajmowanego przez rodzinę S. Stanisław S. zezwolił też pozwanemu na budowę domu weselnego na jednej z działek stanowiących jego własność. Pozwany uzyskał warunki zabudowy w celu realizacji planowanego zamierzenia. Za zgodą małżonków S. po ustaleniu z nimi zakresu prac, przeprowadził remont należącego do nich budynku. Pozwany po sprzedaży mieszkania w S., w którym dotychczas mieszkał wraz z rodziną, zawarł z małżonkami S. w dn. 9 grudnia 1998 r. w formie aktu notarialnego umowę sprzedaży gospodarstwa rolnego za kwotę 30 000 zł. Pozwany, jako nabywca nieruchomości ustanowił na rzecz zbywców oraz ich córki Marianny S. nieodpłatną dożywotnią służebność mieszkania polegającą na korzystaniu z całego mieszkania jednorodzinnego położonego w Z. na działce nr. a. Małżonkowie S. i ich córka Marianna S. zajęli część domu na parterze po lewej stronie od wejścia, pozwany zaś wraz ze swoją rodziną zajął pozostałą część parteru, oraz pomieszczenia na piętrze. Od czasu sprzedaży gospodarstwa dotychczasowi właściciele budynku mieszkalnego przestali partycypować w jakichkolwiek kosztach jego utrzymania, a wszelkie koszty z tym związane ponosił pozwany. Na tym tle dochodziło pomiędzy stronami do konfliktów, które nie ustały po śmierci Stanisława S. Sąd rozpoznający sprawę oddalił powództwo , stając na stanowisku, że roszczenie windykacyjne określone w art. 222 paragraf 1 k.c. przysługuje jedynie właścicielowi.
Czy stanowisko Sądu jest zasadne?