Cześć, mam do rozwiązania następujący kazus:
W dniu 18 maja 1983 r. powód Pan X nabył w drodze umowy sprzedaży od Pana Y (pozwany), ujawnionego w dziale II księgi wieczystej nieruchomość rolną o pow. 3.600 m2, położoną we wsi A. składającą się z działek zapisanych w ewidencji gruntów pod nr 166, 168 i 169. Po zawarciu umowy między powodem a pozwanym powstał spór o zachodnią część wymienionej nieruchomości, obejmującą około 818 m2 powierzchni. Spór polegał na tym, że powód zażądał wydania mu tej części, wskazując na fakt, że sporna część stanowiła - według mapy geodezyjnej załączonej do księgi wieczystej - element nieruchomości, którą nabył w drodze umowy. W tym zatem zakresie – skoro treść księgi wieczystej jest chroniona rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych - nabył do niej prawo. Pozwany nie uznał powództwa, wskazując na fakt, że wskazana część nie wchodziła w skład nieruchomości, nie stanowiła jego własności, a zatem nie mogła być przedmiotem umowy.
Wskaż, kto ma rację w tym sporze.
Próbuję coś wymyślić ale nie mogę znaleźć punktu zaczepienia. Co w takim przypadku jest bardziej wiążące - ewidencja gruntów czy mapa geodezyjna załączona do księgi wieczystej?
Byłbym wdzięczny za choćby podpowiedź, w którym kierunku iść.