Kazusy z prawa karnego

Karol L. dostrzegał element obiektywnie nie funkcjonujący w rzeczywistości uznał bowiem, że zabrane z samoobsługowej szatni futro z norek należy do jego żony. Zgodnie z art. 28 paragraf 1 k.k. nie popełnił przestępstwa ponieważ nastąpił błąd co do okoliczności, a był on usprawiedliwiony, gdyż kurtki wyglądały podobnie. Żona wyczerpała znamiona czynu zabronionego określone w 284 paragraf 3 k.k. za co grozi jej grzywna, kara ograniczenia wolności albo kara pozbawienia wolności do roku.

Karol L nie dopuścił się czynu kradzieży określonego w art 278§1 KK, a jedynie jej zaboru, przy czym na jego korzyść uznać należy fakt, że jego działanie podyktowane było nieświadomością, a sam Karol L zabrał to futro w przekonaniu że należy ono do jego żony. Nie miał pojęcia, że bierze on cudze futro. Winną jest natomiast sama Justyna L, która de facto czekała na niego w samochodzie i nie brała czynnego udziału w tym zdarzeniu, ale postanowiła zachować to futro dla siebie i po prostu je przywłaszczyła, działając, w przeciwieństwie do swojego męża - całkowicie świadomie.
Karol L może odpowiadać tutaj jedynie za zabór cudzej rzeczy , ale jego żona może odpowiadać już za przywłaszczenie, które nie wyklucza jej odpowiedzialności karnej