- OBOWIĄZKI PRACOWNICZE
Powód Jan Gładki był pracownikiem pozwanej "Piękna Pani" spółka z o.o., zatrudnionym na stanowisku przedstawiciela medycznego w zadaniowym czasie pracy. Pozwana zajmowała się produkcją preparatów upiększających. Zawarta przez powoda ze stronąpozwaną umowa o pracę zawierała §4, który nakładał na pracownika obowiązek uzyskiwania zgody prezesa spółki na podjęcie dodatkowej działalności zarobkowej oraz zobowiązanie się pracownika do "poświęcenia całej swojej wydajności zawodowej na rzecz pracodawcy".
W 2012r., powód, bez powiadomienia pracodawcy, rozpoczął działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej "Piękny Pan", zajmującą się produkcją i sprzedażą środków kosmetycznych dla mężczyzn. Od tego czasu wyniki pracy powoda uległy zasadniczemu pogorszeniu. Pracodawca, kiedy przypadkowo dowiedział się o fakcie prowadzenia przez powoda działąlności gospodarczej, zwolnił go z pracy bez wypowiedzenia z powodu naruszenia obydwu obowiązków pracowniczych, wyszczególnionych w §4 umowy o pracę.
W pozwie powód domagał się zasądzenia od pracodawcy odszkodowania z tytułu sprzecznego z prawem rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Zdaniem skarżącego w Polsce obowiązuje zasada wolności gospodarczej i pracodawca nie może w umowie o pracę wolności tej ograniczać. Potwierdza ją Konstytucja RP oraz art. 10 kodeksu pracy. Po za tym powód uważa, że ma prawo do dbałości o swoje interesy i jego życie nie może się wyczerpywać w pracy dla pracodawcy. Ponieważ strony nie łączyła umowa o zakazie konkurencji, to powód uważa, że nie było żadnych podstaw do rozwiązania z nim umowy o pracę. a
W odpowiedzi na pozew strona powołała na się art. 100 kodeksu pracy, w szczególności na obowiązek pracownika o dbałości o dobro zakładu pracy. Ponadto - zdaniem strony pozwanej - nie ma żadnych podstaw do traktowania umownych zobowiązań jako mniej ważnych, których naruszenie nie może stanowić podstawy do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia.
Oceń zasadność pozwu.
Czy pracodawca może nakładać na pracownika obowiązki wykraczające poza ich zakres przewidziany w art. 100 §1 k.p.?
Komentarze
I teraz należy przejść do kwestii oceny czy takie naruszenie obowiązku miało charakter „1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych”, a tym samym czy pozwany mógł rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z powodem.
Mi się wydaje, że pracownik musiał być świadomy istnienia takie obowiązku w swojej umowie o pracę, zatem umyślnie nie dopełnił tego obowiązku. Ponadto przy ocenie „ciężkiego naruszenia podstawowego obowiązku pracowniczego” należy brać pod uwagę w jakim stopniu dochodzi do zagrożenia interesów pracodawcy (wyrok SN z 19 marca 1998 r., OSNP 1999/5/163). A zakładając spółkę, która zajmowała się sprzedażą środków kosmetycznych tak jak jego pierwotny pracodawca, to wiadomo, że jakąś konkurencją się stał dla niego. (no chyba, że ta spółka „piękna pani” zajmowała się jedynie sprzedażą produktów dla pań jak nazwa firmy wskazuje, ale w stanie faktycznym jest tylko określenie „Pozwana zajmowała się produkcją preparatów upiększających.”