Na skutek odwołania od wypowiedzenia pracownik został przywrócony do pracy. Zgłosił pracodawcy gotowość powrotu, nie został jednak dopuszczony do pracy ze względu na złożenie przez pracodawcę apelacji. Apelacja została oddalona. Pracownik podjął pracę i otrzymał wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy, jednak tylko za dwa miesiące, zgodnie z art. 47§2 kp. Tymczasem faktycznie pozostawał on bez pracy dwa miesiące i 23 dni. Domaga się wypłaty wynagrodzenia za 23 dni na podstawie art. 81 kp argumentując, że od dnia, gdy sąd rejonowy przywrócił go do pracy, a pracodawca nie dopuścił go do jej wykonywania, należy mu się wynagrodzenie za pozostawanie w gotowości do pracy.
- Jakie skutki prawne wywołuje orzeczenie przywracające do pracy?
- Jaki skutek prawny wywołało orzeczenie przywracające sądu rejonowego?
- Czy do pracownika w okresie po wyroku sądu rejonowego, a przed rozpatrzeniem apelacji, ma zastosowanie art. 47 kp czy 81 kp?
- Czy wadliwe wypowiedzenie traci skuteczność w momencie wydania orzeczenia uchylającego czy w momencie uprawomocnienia się tego orzeczenia?
Komentarze
2. wyrok sądu pierwszej instancji, jeżeli wniesiono od niego skutecznie (w terminie) apelację, jest nieprawomocny, nie rodzi zatem skutku prawnego w postaci przywrócenia stosunku pracy (wiążącego ustalenia, że wypowiedzenie nie było dokonane skutecznie).
3. w czasie do zakończenia procesu w drugiej instancji żaden z tych przepisów, moim zdaniem nie ma zastosowania. 47 - nie spełniona jest przesłanka "podjęcia pracy przez pracownika w wyniku przywrócenia do pracy", skoro wyrok nie jest prawomocny, nie istnieje skutek prawny w postaci przywrócenia stosunku pracy. 81 - skoro nie przywrócono stosunku pracy (wyrok nieprawomocny) nasz pracownik (z kazusu) nie jest pracownikiem w rozumieniu k.p., nie łączy go z pracodawcą stosunek pracy, zatem nie istnieje również obowiązek wypłaty wynagrodzenia, a pracownik nie jest zobowiązany do zgłaszania gotowości wykonywania pracy.
Dopiero gdy uprawomocni się wyrok sądu drugiej instancji (zakładając, że jest oddalający apelację pracodawcy) to znajduje zastosowanie przepis art. 47 k.p. tj, że pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy nie dłużej jednak niż za 2 m-ce.
4. jak wcześniej wyjaśniłem, wyrok w tym przedmiocie jest deklaratoryjny, tj. stwierdza pewien stan ex tunc, to jest z mocą wsteczną, to znaczy, że orzeka, że wypowiedzenie nie zostało dokonane skutecznie, a zatem było nieskuteczne od chwili jego dokonania (nigdy nie było skuteczne), inaczej - wypowiedzenie straciło swoją skuteczność z chwilą jego dokonania (w zasadzie to nigdy nie zyskało waloru skuteczności). wyrok jednak wywiera skutki prawne dopiero z chwilą jego uprawomocnienia. Z tego względu też sąd orzeka o wynagrodzeniu za czas pozostawania bez pracy tak jakby wstecz.