Pracownik zgłosił pracodawcy na piśmie swoją gotowość do podjęcia pracy oświadczając, że jest gotów do wykonania wyroku przywracającego do pracy. W piśmie prosi też, aby powiadomić go o terminie i możliwości podjęcia pracy. Pracodawca nigdy nie wezwał go do podjęcia pracy.
1. Jakie roszczenia przysługują pracownikowi i na jakiej podstawie?
2. Czy pracownik dokonał prawidłowo zgłoszenia gotowości do podjęcia pracy?
Komentarze
a)powoduje nawiązanie "automatyczne" stosunku pracy - wtedy można rozważyć zastosowanie art 81 (gdyż będziemy mieli do czynienia z pracownikiem),
b) w sytuacji zaś gdy przyjmie się, iż orzeczenie sądu jedynie kreuje obowiązek złożenia oświadczenia woli o ponownym nawiązaniu stosunku pracy przez pracodawcę - wtedy rozważyć należy zastosowanie 1047 KPC
II Punktem wyjścia przy dalszej analizie winien być art 11 Kp. Jego stosowanie zdawałoby się sugerować iż bardziej trafnym byłoby stanowisko określone w pkt I b (albowiem wraz z upływem okresu wypowiedzenia stosunek pracy ustaje, zatem trzeba go nawiązywać na nowo - i tu winien znaleźć zastosowanie art 11 Kp). Jednakże przyjęcie tego stanowiska powodowałoby znaczne trudności (koniecznym byłoby bowiem kolejne postępowanie sądowe które prowadziłoby do wydania orzeczenia zastępującego oświadczenie woli pracodawcy). Dlatego w doktrynie oraz orzecznictwie przyjmuje się, iż orzeczenie sądu pracy o przywróceniu do pracy:
a) powoduje "restytucję bezpodstawnie rozwiązanego stosunku pracy" (A.M. Świątkowski).
b) ma charakter konstytutywny (powoduje bowiem przywrócenie istniejącego stosunku pracy) oraz deklaratoryjny (gdyż stwierdza obowiązek dopuszczenia pracownika do pracy).(Tak SN w uchwale 7 sędziów)
Ze względów pragmatycznych wskazanych powyżej należy zaaprobować ów pogląd.
II Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie w kwocie określonej w art 81 paragraf 1 Kp.
Wskazać bowiem należy, że:
a) pracownik nie świadczy pracy - tak więc stosownie do art 80 Kp prawo do wynagrodzeni mogą kształtować inne odrębne przepisy (tym odrębnym przepisem jest art 81 Kp)
b) pracownik dokonał wszystkich możliwych czynności jakich mógł dokonać, nie możność świadczenia przez niego pracy wynika z negatywnego zachowania pracodawcy i jest przyczyną leżącą po stronie pracodawcy.
III Nadto pracownikowi przysługuje roszczenie o dopuszczenie go do pracy (ponieważ jest to świadczenie które może być wykonane tylko przez pracodawcę zastosowanie znajdzie art 1050 KPC).
IV Jednakże przy ewentualnym uwzględnianiu owych roszczeń pamiętać należy o art 8 Kp (np. gdyby pracownik po 8 m-cach bezczynności nagle wystąpił z tego typu roszczeniami należałoby rozważyć czy nie dochodzi do nadużycia prawa podmiotowego)
V Kolejną i ostatnią kwestią jaką należy rozważyć jest poprawność zgłoszenia się przez pracownika do pracy. W zgodzie z art 48 Kp pracownik musi zgłosić w terminie 7 dni
W doktrynie (A.M. Świątkowski) podkreśla się dowolność formy. Zgłoszenie o którym mowa w art 48 oznacza bowiem każdy przejaw woli pracownika o zamiarze kontynuowania stosunku pracy. Przyjęcie owego stanowiska powoduje, iż zgłoszenie opisane w niniejszym przypadku należy uznać za poprawne.
1.Pracownikowi przysługuje wynagrodzenia za czas pozostawienia bez pracy max. za 3m-c, w zależności od trwania stosunku pracy.