-
Grażyna G. była od dnia 2 listopada 2011 r. zatrudniona w Spółce Z. Pełniła zadania i obowiązki referenta ds. księgowości na podstawie umowy na czas określony zawartej na okres 2 lat. W dniu 31 stycznia 2011 r. pracodawca złożył oświadczenie o wypowiedzeniu Grażynie G. umowy o pracę, z zachowaniem 2 tygodniowego okresu wypowiedzenia. Grażyna G. złożyła wówczas do sądu pracy pozew o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne. Swoje stanowisko uzasadniła tym, że Spółka Z. nie miała prawa wypowiedzieć jej umowy zawartej na czas określony, ponieważ w umowie tej nie przewidziano możliwości jej wypowiedzenia.
W odpowiedzi na pozew pracodawca podniósł, iż zarzut pracownicy jest bezzasadny, bowiem strony zawarły umowę o pracę na okres 2 lat. Wskazał również, że powodowi nie przysługuje roszczenie o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne ani roszczenie o przywrócenie do pracy,
Jakie powinno być rozstrzygnięcie sądu pracy?
Komentarze
Przepis art. 33 KP uzależnia możliwość rozwiązania za wypowiedzeniem umowy o pracę zawartej na czas określony od jednoczesnego spełnienia dwóch warunków (przesłanek):
1. umowa taka powinna być zawarta na czas dłuższy niż 6 miesięcy (tj. co najmniej 6 miesięcy i jeden dzień).
2. w treści przedmiotowej umowy strony powinny w sposób jednoznaczny dopuścić możliwość jej wcześniejszego rozwiązania w tym trybie. Faktu zawarcia klauzuli wypowiedzenia nie domniemywa się.
W omaiwanym stanie faktycznym strony nie przewidziały możliwości wcześniejszego rozwiązania takiej umowy, w związku z tym umowa taka rozwiąże się z upływem okresu na jaki została zawarta.
Sąd powinien uznać, że nastąpiło naruszenie przepisów o wypowiedzeniu takiej umowy i powinien zasądzić wyłącznie stosowne odszkodowanie.