Kazusy z prawa administracyjnego
Add new comment
Powodowie Anna K. i Jan M. pozwem z 15.04.2004 r. wystąpili o zasądzenie od M. sp. z o.o. w W. kwoty 300 000 zł tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości stanowiących ich własność.
Wyrokiem z 3.03.2008 r. Sąd Okręgowy w W. uwzględnił w całości roszczenie powodów.
Powodowie są współwłaścicielami w częściach równych nieruchomości składającej się z dwóch działek ewidencyjnych o nr X i Y położonych bezpośrednio przy ul. Złotej w P. Pierwsza z nich ma powierzchnię 801 mkw., druga 885 mkw.
W 1981 r. poprzednik prawny pozwanej spółki, bez uzyskania zgody właścicieli, przeprowadził na działce nr X linię podziemnej infrastruktury telekomunikacyjnej o długości 72,5 m, biegnącą wzdłuż ul. Złotej w odległości 5–7,5 m od tej ulicy, wraz ze studzienką kanalizacyjną. Również na działce nr Y taka linia powstała i biegnie przez środek tej nieruchomości – ma długość 37 m. Obie działki mają bardzo dobry dostęp do ul. Złotej, ponieważ położone są bezpośrednio przy pasie drogowym. Przez działkę nr X przebiegają jeszcze inne linie przesyłowe podziemne: kanalizacyjna, energetyczna i wodociągowa.
Z ustaleń sądu I instancji wynikało, że przebieg linii telekomunikacyjnej oraz związany z nią pas ochronny ogranicza możliwość korzystania z całej powierzchni obu działek. W szczególności działki te nie mogą być wykorzystywane na parking, gdyż po stosunkowo płytko ulokowanych kanałach telekomunikacyjnych nie mogą przejeżdżać ciężkie samochody. Na cele rolnicze także mogą być wykorzystywane w ograniczonym zakresie. W tych okolicznościach Sąd Okręgowy uznał, że żądanie powodów zapłaty wynagrodzenia za korzystanie z ich nieruchomości zasługuje na uwzględnienie, bowiem znajduje podstawę prawną w art. 225 k.c. Pozwana spółka nie wykazała bowiem, że przysługuje jej jakikolwiek tytuł prawny do korzystania z nieruchomości powodów, w szczególności cofnęła wniosek o zasiedzenie służebności gruntowej. Sąd Okręgowy podkreślał, że linia telekomunikacyjna ulokowana jest na działkach powodów w taki sposób, że faktycznie należy przyjąć, iż pozwana korzysta z całej powierzchni tych nieruchomości. Sąd uznał, że pozwana jest zobowiązana do zapłaty wynagrodzenia, które zdaniem sądu nie uległo jeszcze przedawnieniu.
Ustalając wysokość należnego powodom wynagrodzenia, sąd I instancji podkreślał, że powinno ono odpowiadać wysokości możliwego do uzyskania czynszu dzierżawnego na wolnym rynku. Oparł się w tym zakresie na opinii biegłej sądowej w zakresie wyceny nieruchomości Janiny S., która wykonując polecenie sądu, stwierdziła, że niemożliwość korzystania przez powodów z ich nieruchomości dotyczy pasa gruntu bezpośrednio przylegającego do miejsca usytuowania kanałów telekomunikacyjnych, i ustalił wysokość wynagrodzenia na kwotę 300 000 zł, podkreślając, że sposób wyliczenia przyjęty przez biegłą nie był przez pozwaną kwestionowany.
Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska pozwanej, że na wysokość należnego powodom wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości powinna mieć wpływ okoliczność, iż na obu działkach posadowione są linie przesyłowe oraz urządzenia także innych operatorów. Podnosił, że już sam fakt korzystania z nieruchomości przez pozwaną spółkę wyklucza możliwość jej wykorzystania na inne cele. Podkreślał także, że nie zostało wykazane, aby za okres dochodzony pozwem powodowie otrzymali od innych podmiotów jakiekolwiek wynagrodzenie za korzystanie z działek, a z faktu, iż takie roszczenia w stosunku do innych użytkowników być może im przysługują, nie może wynikać, że będzie to rzutowało na wysokość wynagrodzenia należnego od pozwanej
Add new comment
Decyzją z dnia 15 listopada 2016 r. Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Olsztynie utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ełku z dnia 14 września 2016 r. nakazującą Aldonie Kręcisz rozbiórkę domku letniskowego usytuowanego na działce nr 152/4, obręb Grąd, gmina Miłki.
W dniu 30 listopada 2016 r. Aldona Kręcisz wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie żądając uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia 6 grudnia 2016 r. Aldona Kręcisz zwróciła się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia 15 listopada 2016 r. wskazując na wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa.
- Czy przedmiotem badania sądu administracyjnego na skutek wniesienia skargi na decyzję wydaną w trybie zwykłym są przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a.?
- Czy sąd administracyjny jest związany wnioskiem skarżącej o uchylenie decyzji organów obu instancji?
- Czy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został wniesiony do organu właściwego?
- Czy dopuszczalne jest złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji po wniesieniu skargi na tą decyzję do sądu administracyjnego?
- Czy wniesienie skargi na decyzję w opisanym stanie faktycznym stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
- Jaki wpływ na rozstrzygnięcie organu właściwego do stwierdzenia nieważności decyzji ma prawomocny wyrok sądu administracyjnego wydany na skutek skargi na tą decyzję?
Add new comment
Do prezydenta miasta wpłynęło pismo, z którego wynikało, że Antoni R., mieszkaniec tego miasta, ubiega się o pomoc finansową. Z pisma nie wynikało jednak on, jakie świadczenie stara się w rzeczywistości Antoni R., pismo nie było również podpisane.
Decyzją z 10 lutego roku prezydent miasta odmówił Antoniemu R. przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji podano, że wprawdzie z pisma Antoniego R. nie wynika dokładnie, o jakie świadczenie wnioskuje, jednak organ uznał, że wnioskodawcy prawdopodobnie chodziło o uzyskanie właśnie tej formy pomocy finansowej. Antoni R. złożył pismo zatytułowane „Apelacja”, z którego wynikało, że jest niezadowolony z tej decyzji, gdyż chciał uzyskać zapomogę z tytułu urodzenia dziecka, a nie dodatek mieszkaniowy. „Apelacja” nie była podpisana.
Pytania:
1. Czy w sytuacji, gdy z podania złożonego przez stronę nie wynika jednoznacznie, czego domaga się ona od organu administracji publicznej, w gestii organu leży wybór któregoś z uregulowanych w przepisach prawa świadczeń i prowadzenie postępowania stosownie do takiego ujęcia przedmiotu postępowania?
2. Co powinien zrobić organ w sytuacji, gdy złożone podanie nie zawiera podpisu?
3. Czy dla oceny podania złożonego w reakcji na doręczenie stronie decyzję organu I instancji ma znaczenie fakt, że strona zatytułowała je „Apelacja”?
Add new comment
Adwokat wyłączając mowę końcową w sprawie karnej wyraził wątpliwość co do umiejętności zawodowych i wiedzy prawniczej prokuratora. Użył także wobec niego określeń, które powszechnie uznaje się za obelżywe. Po zawiadomieniu przez sąd organu dyscyplinarnego o podejrzeniu przewinienia dyscyplinarnego, dziekan izby adwokackiej zobowiązał adwokata do udzielenia wyjaśnień w tej kwestii w terminie siedmiodniowym. Odpowiadao na pismo dziekana, adwokat uzasadniał swoje agresywne zachowanie wobec adwokata oczekiwaniami czy wręcz żądaniem swojego klienta.
PYTANIA Czy w świetle Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu adwokat dopuścił się przewinienia dyscyplinarnego? Jakie przepisy Zbioru naruszył? UZASADNIJ
Add new comment
W kancelarii adwokackiej Jana Kowalskiego pracują studenci prawniczych studiów oraz absolwenci tychże studiów przygotowując się do przyszłych egzaminów na aplikację prawnicze. Ich zdaniem jest sporządzenie projektów prostych pism procesowych oraz innych dokumentów. Natłok pracy sprawił, że adwokat polecił sporządzenie skargi jednemu z pracującychu niego absolwentów prawa. Ten skargę przygotował. Jednak adwokat Jan Kowalski nie zapoznał się wnikliwie, jak to zawsze czynił, z jej treścią. Niemniej jednak polecił jej wysłanie, a jego polecenie zostało wykonane. Niestety, skarga została odrzucona z uwagi na istotne błędy formalne.
PYTANIA Czy adwokat zlamale zasady etyki zawodowej? Jakie przepisy Kodeksu Etyki Adwokackiej naruszył? UZASADNIJ