Obywatel Niemiec zawarł umowę zobowiązującą do przeniesienia własności (art. 155 k.c., który nie posiada swojego odpowiednika w BGB) nieruchomości położonej na wrocławskim rynku z jej właścicielem – wrocławianinem. Prawem rządzącym tą umową zgodnie z wyborem dokonanym przez strony było prawo niemieckie. Następnie wezwał sprzedawcę do zawarcia odrębnej umowy przenoszącej własność owej nieruchomości, powołując się na prawo rządzące umową.
- Czy prawidłowo?
- A jak sytuacja kształtowałaby się odwrotnie, tj. nieruchomość jest położona w Berlinie, a prawem rządzącym umową jest prawo polskie?