Kazusy z prawa cywilnego

• prawo cywilne

Andrzej A. w dniu 29 maja 2014 roku udzielil pelnomocnictwa adwokatowi Janowi B.do " wystepowania w jego imieniu  w sprawie o odszkodowanie  przed Sadem Rejonowym w Krakowie oraz w instancjach wlasciwych w tej sprawie jak i w postepowaniu egzekucyjnym ".                                                                                                                                    Zadanie .Czy JAN B. uprawniony bylby do wniesienia skargi kasacyjnej do Sadu Najwyzszego . Uzasadnij zajete stanowisko . Omow w jakich sprawach i komu przysluguje mozliwosc jej wniesienia.

• prawo cywilne
• odpowiedzialność

II. Przepisy niezbędne dla rozwiązania.
1. Kodeks cywilny.
2. Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym
Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych – do art. 43.

III. Kazus.
W dniu 18 grudnia 2005 w miejscowości E. doszło do wypadku komunikacyjnego, w
wyniku którego ciężkich obrażeń ciała doznał 12-letni wówczas Adam W., jego ojciec Tomasz W.
zginął, a prowadzący pojazd Krzysztof S. doznał ogólnych stłuczeń ciała.
W trakcie postępowania karnego ustalono, że samochód osobowy marki A., kierowany
przez Krzysztofa S., na skutek jazdy z nadmierną prędkością wpadł w poślizg na zakręcie i
uderzył w przydrożne drzewo. Sprawca wypadku - kierujący samochodem Krzysztof S. w
momencie wypadku miał ponad 1,5 promila alkoholu we krwi. Podobną ilość alkoholu miał we
krwi Tomasz W., który spożywał go wspólnie z Krzysztofem S. zanim przyjechali odebrać ze
szkoły Adama W. Sprawca ubezpieczony był w zakresie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych
w zakładzie ubezpieczeń P. z siedzibą w Warszawie.

W chwili śmierci Tomasz W. był żonaty, miał dwójkę dzieci - 12-letniego Adama W., oraz
19-letnią Joannę W., a także dwójkę rodzeństwa – Andrzeja W. i Michała W., przy czym Michał
W. wyjechał 5 lat wcześniej do USA i nie utrzymywał z rodziną z kontaktów.

Bezpośrednio po wypadku Adam W. został przewieziony do Szpitala w T. Tam
stwierdzono u niego: uraz głowy ze złamaniem wielomiejscowym kości czaszki w okolicy
podstawy i prawego oczodołu, krwiak śródczaszkowy, złamanie prawego przedramienia oraz
wielokrotne złamanie z przemieszczeniem prawej nogi.
W chwili wypadku Adam W. miał 12 lat i uczęszczał do szkoły podstawowej. Na skutek
zdarzenia, ze względu na utrwalone zmiany stanu zdrowia: niedorozwój intelektualny, niedowład
lewej strony, epilepsję i zawężone pole widzenia, powód utracił zdolność do samodzielnej
egzystencji, nauki i pracy. Ustalono u niego niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym oraz
brak możliwości do pracy po ukończeniu 18 roku życia. Poszkodowany pozostaje pod stałą opieką
neurologa i okulisty.

Dodatkowo, z uwagi na doznane obrażenia kończyn, Adam W. przez okres 18 miesięcy
po wypadku był rehabilitowany. Na rehabilitację zmuszony był dojeżdżać dwa razy tygodniu do
miejscowości oddalonej od jego miejsca zamieszkania o 20 km. Jedynie 20% rehabilitacji
przeprowadzono w ramach NFZ, pozostałe prywatnie. W okresie rehabilitacji Adam W. przez
pierwsze 3 miesiące poruszał się na wózku inwalidzkim, a następnie o kulach, a nadto
przyjmował silne leki przeciwbólowe.
W wyniku wypadku zniszczeniu (na skutek nadpalenia) uległ, wraz z zawartością,
przewożony przez w bagażniku plecak, w którym znajdowała się kwota 200 zł gotówką, aparat
telefoniczny o wartości 500 zł i przenośna konsola o wartości 600 zł.

IV. Pytania/zagadnienia.
Na podstawie przedstawionego stanu faktycznego wskaż:
1. Roszczenia możliwe do sformułowania (zarówno bezpośrednio po wypadku, jak i na
chwilę obecną) – indywidualnie dla każdego uprawnionego.
2. Podmioty względem których można kierować roszczenia i ewentualne terminy w jakich
obowiązane są udzielić odpowiedzi.
3. Okoliczności, które mogą wpłynąć na ocenę wysokości roszczeń danego poszkodowanego
i np. skutkować obniżeniem wypłaconego odszkodowania/zadośćuczynienia.
4. Podstawę prawną sformułowania roszczeń (wystarczające jest tu wskazanie numerów
artykułów).

• prawo cywilne

Artykuł 118 Kodeksu cywilnego stanowi: Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Natomiast art. 710 K c. stanowi, że do umów o świadczeniu usług które nie zostały uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o umowie zlecenia. Z kolei termin przedawnienia dla roszczeń z umowy zlecania wynosi dwa lata. Zdzisław K. zwarł umowę z operatorem telefonii komórkowej o świadczeniu usług telekomunikacyjnych. Najistotniejsze kwestie takiej umowy reguluje ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne, która jednak nie określała odrębnych terminów przedawnienia dla świadczeń z tego typu umów. Po jakimś czasie Zdzisław K. niezadowolony z poziomu wykonywania usług przez operatora rozwiązał umowę, oraz nie zapłacił faktury za ostatni miesiąc obowiązywania umowy. Po dwóch i pół roku otrzymał od operatora wezwanie do zapłaty zaległości, pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądową. Zdzisław K. podniósł, że roszczenie operatora przedawniło się po dwóch latach.

Polecenie: Wskaż kto ma rację w tej sytuacji oraz uzasadnij swoje stanowisko posługując się odpowiednimi dyrektywami wykładni i regułami kolizyjnymi.

• prawo cywilne

Poproszę o sprawdzenie

Małżonkowie Anna i Robert K. wyjeżdżali w 2-miesięczną podróż do Indiach. Zostawili klucze od swojego domu Marcie P., która miała pod ich nieobecność utrzymać dom w czystości, i zapisali jej swój adres mailowy do korespondencji, gdyby zaszła taka potrzeba. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami Anna K. zostawiła jej też przyczepioną do lodówki karteczkę z listą rzeczy, o których zrobienie ją prosiła. Wskazała tam na utrzymanie domu w czystości, odkurzanie, wyprasowanie upranych ubrań, podlewanie kwiatów doniczkowych znajdujących się w domu, także karmienie rybek trzymanych w akwarium. Marta P. wywiązywała się starannie ze swoich obowiązków, przychodziła co kilka dni, ścierała kurze, podlewała kwiaty, karmiła rybki, za pierwszym razem wyprasowała też ubrania. Za którymś razem jednak jej uwagę zwróciły źle wyglądające rośliny na zewnątrz przed domem, których liście zamiast zielone wydały jej się jakieś przyblakłe, więc postanowiła je podlać. Kiedy kilka dni później znów zjawiła się w domu Anny i Roberta K., rośliny przed domem nadal wyglądały w jej ocenie niekorzystnie. W szopie na podwórzu znalazła nawóz do iglaków, ponieważ był to jedyny nawóz postanowiła go zastosować do tych roślin pomimo, że nie były iglakami, chcąc by „odżyły”. Dodała więc tego nawozu obficie do ziemi, w której rosły te rośliny. Podczas kolejnej bytności w domu małżeństwa K. nieprzyjemnie się jednak zdziwiła, ponieważ rośliny te obumarły zupełnie. Dwa dni później jeszcze bardziej zdziwił się dbający o nie ogrodnik zatrudniony przez małżeństwo K. do dbania o ogród. Po przyjrzeniu się zauważył, że ktoś zastosował dużą ilość niewłaściwego nawozu, który zakwasił glebę, powodując powstanie dla tych roślin skrajnie niekorzystnych warunków bytowania, co spowodowało, że obumarły. Zawiadomił o tym mailowo małżonków K. Ci ostatni po powrocie zaczęli wyjaśniać tę sprawę, zwłaszcza, że były to bardzo drogie rośliny, przewiezione przez nich z poprzedniej dalekiej podróży.

Szybko okazało się, ze przyczyną ich utraty było działanie Marty P. Ta ostatnia przeprosiła, ale uważała, że to też trochę zostało zawinione przez Annę K., ponieważ ta jej nie poinformowała, iż zaangażowała ogrodnika. Anna K. odpowiedziała, że nie widzi potrzeby tłumaczenia się jej z tego kogo i do czego zatrudnia, a przecież wyraźnie wypisała  jej zakres obowiązków, który obejmował tylko wnętrze domu, a nie ogród. W związku z tym Anna K. zażądała od Marty P. odszkodowania za zużyty nawóz.

1. Jak oceniasz zachowanie Marty P., jaka instytucja prawa zobowiązań mogłaby znaleźć tutaj swoje zastosowanie?

2. Czy żądanie wysunięte przez Annę K. jest uzasadnione?

Ad.1

Marta P. zawarła umowę zlecenia z Anną i Robretem K. . Do obowiązków Marty na podstawie art. 740 K.C. należało udzielanie dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości o przebiegu sprawy; Marta P. miała do dyspozycji maila zleceniodawcy i powinna poinformować go o tym, że chcę zadbać dodatkowo o kwiatka na dworze.

Ad. 2

Na podstawie art. 737 pryzjmujący zlecenie może bez uprzedniej zgody dającego zlecenie odstąpić od wskazanego przez niego sposobu wykonania zlecenia, jeżeli nie ma możności uzyskania zgody, a zachodzi uzsadniony powód do przypuszczania, że dający zlecenie zgodziłby się na zmianę, gdyby wiedział o istniejącym stanie rzeczy. Jendak Marta P. miała możliwość uzyskania zgody drogą mailową, dlatego moim zdaniem żądanie wysunięte przez Annę K. jest uzasadnione.