kazusy z prawa międzynarodowego
Add new comment
W dniu 3 czerwca 2010 r. została zawarta wielostronna umowa międzynarodowa pomiędzy Szwecją, Danią, Norwegią a Islandią w przedmiocie kultywowania tradycji nordyckiej, przejawiającej się m.in. w nauczaniu obok języka ojczystego także innego języka skandynawskiego na poziomie szkoły podstawowej. Na depozytariusza umowy została wybrana Norwegia, która jednak do chwili obecnej nie zarejestrowała umowy w Sekretariacie NZ.
W 2011 r., w wyniku nieporozumień pomiędzy Danią i Szwecją, i niemożnością osiągnięcia kompromisu na drodze dyplomatycznej, Dania zdecydowała się wnieść sprawę przeciwko Szwecji do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości (MTS) w Hadze. Argumentem Danii o dopuszczalności skargi był fakt, iż, jak wskazywała, nie może (Dania) doznać uszczerbku w konsekwencji niespełnienia obowiązku depozytariusza, czyli Norwegii, co miałoby pozbawiać ją (Danię) powoływania się na treść umowy przed organem ONZ.
Czy MTS powinien rozpatrzyć sprawę i przychylić się do argumentu Danii?
Czy niezarejestrowanie umowy powoduje jej nieważność?
Add new comment
W dniu 20 stycznia 2000 r. została zawarta umowa wielostronna pomiędzy Grecją, Cyprem, Maltą, Chorwacją a Czarnogórą.
W dniu notyfikacji umowy, 15 lutego 2000 r., Czarnogóra złożyła zastrzeżenie do art. 5 tej umowy, w celu zmodyfikowania brzmienia niesatysfakcjonującego przepisu.
Dnia 20 marca 2000 r. Cypr oświadczył, że zgadza się na proponowaną modyfikację art. 5 umowy.
Dnia 15 stycznia 2001 r. Grecja oświadczyła, że nie widzi możliwości dalszej współpracy z Czarnogórą, argumentując, że art. 5 w swoim pierwotnym brzmieniu był kluczowy z punktu widzenia przedmiotu i celu umowy.
Dnia 4 kwietnia 2001 r. Malta oświadczyła, że nie zgadza się na proponowaną modyfikację art. 5 umowy.
Do dziś Chorwacja nie zajęła stanowiska w przedmiocie zastrzeżenia Chorwacji.
Jaki jest status umowy z 2000 r. w stosunku do poszczególnych stron umowy? Proszę zidentyfikować (nazwać) reakcje poszczególnych państw na zastrzeżenie Czarnogóry.
Add new comment
„Terroryzm i jego zwalczanie”
Ardania jest państwem wielonarodowym, w którym jedną z grup narodowych, zamieszkującą prowincję Szadizar, są Bregończycy. Ich niezadowolenie z powodu polityki władz państwowych, na każdym kroku faworyzujących Ardańczyków, doprowadziło do utworzenia organizacji separatystycznej „Szadizar Niepodległy”, której głównym celem jest secesja Szadizaru i utworzenie niepodległego państwa. Organizacja ta prowadzi działalność przede wszystkim polityczną, ale niektóre jej frakcje nie wahają się stosować rozwiązań siłowych. Dnia 15 stycznia 2014 roku, o godzinie 7:05 czasu lokalnego, trzej zamaskowani sprawcy, ubrani w bluzy w kolorze khaki, czapki z daszkiem i dżinsy, podjechali motocyklami pod budynek sądu w Szadarze (stolica prowincji) i ostrzelali go z broni automatycznej, a następnie szybko odjechali. Jak donosi rzecznik sądu, ofiar w ludziach nie było. Tego samego dnia, o godzinie 7:17, dwóch niezidentyfikowanych zamachowców wjechało biało-zieloną furgonetką z zamazanymi tablicami rejestracyjnymi na parking lokalnej rozgłośni radiowej, podjechało pod budynek radia i jeden z nich wrzucił przez otwarte okno bombę domowej roboty. Na szczęście bomba nie wybuchła. Następnie sprawcy ostrzelali stojące na parkingu samochody i uciekli. W wyniku tego incydentu nikt nie ucierpiał, choć samochody zostały poważnie uszkodzone. Dwie godziny później do budynku posterunku policji przy jednej z głównych ulic w Szadarze ktoś wrzucił przez okno cegłę owiniętą w kawałek papieru, zawierającym oświadczenie Wybrańców Ludu, członków ugrupowania „Szadizar Niepodległy”. W oświadczeniu tym grupa przyznała się do wspomnianych zamachów i zapowiedziała przeprowadzenie kolejnych w najbliższym czasie. Minister Spraw Wewnętrznych Ardanii potępił oba zamachy, uznając je za ataki wymierzone w niezawisły wymiar sprawiedliwości i w wolne media, zapowiedział również podjęcie szeroko zakrojonych działań przeciwko organizacji „Szadizar Niepodległy”. Władze Szadaru wprowadziły natomiast godzinę policyjną, obowiązującą od dzisiaj. Jest to kolejny już środek wprowadzony w ostatnich dniach przez lokalne władze w celu likwidowania grup separatystów działających w okolicach i na obszarze miasta. Trzy dni temu wprowadzono bowiem zarządzenie drastycznie ograniczające możliwość organizowania demonstracji i publicznego celebrowania świąt religijnych. Organizacje pozarządowe, w tym Human Rights First!, są również poważnie zaniepokojone wzrastającą liczbą aresztowań wśród osób, które związane są z organizacją „Szadizar Niepodległy”, choć brak jest dowodów na to, by zajmowały się one akcjami sabotażowymi. Niektóre z tych osób brały co prawda udział w kilku pokojowych demonstracjach, jak jednak donosi Human Rights First!, nie zrobiły one niczego, co można byłoby uznać za niezgodne z prawem. Niepokój Human Rights First! budzą również informacje o zaginięciach kilku lokalnych liderów „Szadizaru Niepodległego” w miastach Mullen, Lugen i Sagen.
1. Za jakie czyny będą odpowiadać członkowie „Szadizaru Niepodległego”? Do jakiej kategorii czynów można je przypisać?
2. Czy rozwiązania zaproponowane przez władze Ardanii są zgodne ze standardami w dziedzinie praw człowieka? Czy takie środki są właściwe w walce z terroryzmem?
Źródła: - Międzynarodowa Konwencja o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych (Nowy Jork, 15.12.1997) – Dz. U. z 2007 r., Nr 66, poz. 438. -
Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych (Nowy Jork, 16.12.1966) – Dz. U. z 1977 r., nr 38, poz. 167, załącznik
Add new comment
W 1963 Związek Radziecki i Turcja zawarły traktat, w myśl którego Turcja została zobowiązana do usunięcia morskich baz wojskowych położonych w Ordu na wybrzeżu Turcji. We wstępie do tego traktatu podkreślono, że Związek Radziecki i Turcja dążą do pokojowego ułożenia swoich stosunków oraz wzajemnego wzrostu poczucia bezpieczeństwa oraz, że temu celowi ma właśnie służyć likwidacja baz wojskowych położonych w Turcji, w bezpośredniej bliskości wybrzeża Związku Radzieckiego. Wkrótce po wejściu w życie niniejszego traktatu, Turcja zlikwidowała swoje bazy wojskowe położone w Ordu. Jednocześnie utworzyła nowe bazy w miejscowości Gulyali, położonej w odległości 15 km od Ordu. Związek Radziecki zaprotestował przeciwko postępowaniu Turcji. Turcja stwierdziła że umowę wykonała i Związek Radziecki nie ma podstaw do protestu.
1. Czy Turcja naruszyła postanowienia umowy?
2. Jakie zasady rządzą interpretacją traktatu?
Add new comment
Polka czasowo przebywająca w Irlandii urodziła dziecko pozamałżeńskie. Domniemanym ojcem dziecka jest Amerykanin. Przed sądem, którego państwa może ona dochodzić na swoją rzecz zwrotu poniesionych wydatków związanych z urodzeniem dziecka oraz bieżących alimentów na rzecz urodzonego dziecka.