Dnia 20 maja 2005 roku Melaniusz został skazany z art. 157 2 KK na kare grzywny.
Czy taką karę wpisuje się do rejestru skazanych?
Kiedy skazanie ulegnie zatarciu z mocy prawa?
Czy sąd może zadządzić wcześniejsze zatarcie skazania?
Prokuratura Rejonowa w Rzeszowie prowadziła przeciwko Zbigniewowi Stachurskiemu, podejrzanemu m. in. o to, że w dniu 04.07.1995 r. w Rzeszowie będąc właścicielem Przedsiębiorstwa Wielobranżowego „Tost” z siedzibą w Rzeszowie
w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Zakład Przemysłu Cukierniczego S.A. w Otmuchowie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez pobranie towaru o wartości 2.565,97 zł z odroczonym terminem płatności, nie mając zamiaru ani możliwości zapłaty
tj. o czyn z art. 286 § 1 kk
W toku postępowania przeciwko Zb. Stachurskiemu powołano biegłego z zakresu księgowości, celem ustalenia kondycji finansowej Przedsiębiorstwa Wielobranżowego „Tost” Eksport-Import prowadzonego przez Zb. Stachurskiego
w czasie gdy pobierał on towar od Zakładu Cukierniczego w Otmuchowie oraz od innych kontrahentów oraz jaka była w tym czasie jego zdolność kredytowa i czy miał on zachowaną płynność finansową.
Z opinii biegłego wynika, że w roku 2010, gdy zakupiono towar od Zakładu Przemysłu Cukierniczego Cukierniczego Otmuchowie sytuacja finansowa PW „Tost” nie była jeszcze krytyczna. Wartość zamówionego towaru była stosunkowo niska, gdyż stanowiła jedynie 2,5% ogółu wartości towarów będących w dniu 31.12.2009 r. na stanie w magazynach oraz 0,19% wartości sprzedanych towarów po cenach nabycia w 2009 roku.
Sytuacja ta wykazywała już wprawdzie symptomy, iż prowadzona jest na poziomie zbliżającym się do niewypłacalności, jednak przyczyną niezapłacenia części należności w kwocie 2.565,97 zł – zdaniem biegłego – nie była ta trudna sytuacja finansowa firmy. Jak wynika bowiem z bilansu PW „Tost” na dzień 31.12.2009 r. środki pieniężne zgromadzone na koncie bankowym oraz w kasie wyniosły 46.114,00 zł, a przedsiębiorca miał jeszcze płynność finansową w stopniu umożliwiającym na prawie że bieżące regulowanie swoich długów.
Według biegłego, przyczyną nieterminowej zapłaty tego zobowiązania było przeświadczenie, że towar zawierał wady i że był przez podejrzanego skutecznie reklamowany. W związku z nieskutecznością składanych przez Zb. Stachurskiego reklamacji, toczyło się w tej sprawie postępowanie cywilne. Wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie zasądzający zapłatę kwoty 4.802,00 zł świadczy jednak
o tym, że Zb. Stachurski nie miał podstaw do reklamacji towarów, bądź, że nie przedłożył do Sądu wiarygodnych dokumentów reklamujących wady towarów.
Proszę o sporządzenie odpowiedniej decyzji procesowej prokuratora w opisanej wyżej sprawie (postanowienie o umorzeniu)
Pismo powinno zawierać wszystkie elementy określone w kpk oraz podstawę prawną umorzenia i uzasadnienie.
Funkcjonariusz policji Tomasz K. zatrzymał Kamila P, który łudząco przypominał poszukiwanego od wielu miesięcy listem gończym groźnego przestępce. Kamil P. nie miał przy sobie dowodu osobistego i tłumaczył Tomaszowi K, że nie jest poszukiwanym przestępcą. Kiedy Kamil P. podczas przesłuchwania zaczął stawiać opór funkcjonariuszowi Policji, ten użył wobec niego siły fizycznej, na co Kamil P. odpowiedział dwoma ciosami, które zadał Tomaszowi K.
Dokonaj karnoprawnej oceny zachowania Tomasza K. i Kamila P. ( czy i jakie prestępstwa popełnili). Uzasadnij swoja wypowiedź. Wskaż instytucje prawa karnego materialnego, które będą miały zastosowanie w tym przypadku lub będą wyłączone.
Zbigniew W. i Andrzej D. zauważyli przebywającą w miejskim parku parku na wagarach siedemnastoletnia uczennice Beate K. i postanowili ja zgwalcic , po czym stosujac przemoc polegajaca na uchwyceniu jej za rece i grozac okaleczeniem twarzy zaciagneli ja w krzaki i przewrocili na ziemie . Gdy zaczeli ja tam nastepnie rozbierac Beata K. powiedziala im ,ze jest nosicielka wirusa HIV ( co nie bylo prawda). skonsternowani ta informacja Zbigniew W. i Andrzej D. odeszli kilkanascie metrow obok by naradzic sie co w tej sytuacji zrobic . Moment ten wykorzystała Beata K. , uciekła z parku udajac sie do najblizszej jednostki policji , gdzie złozyla zawiadomienie o przestepstwie wraz z wnioskiem o sciganie sprawcow . Po przeprowadzonym w tej sprawie sledztwie prokurator umoży je uznajac , ze fakt odstapienia przez Zbigniewa W. i Andrzeja D. od zgwałcenia Beaty K. wyłacza , zgodnie z art.15 & 1 k.lc. karalnosc ich czynu stanowi w zwiazku z tym negatywna przesłanke procesowa okreslona w art.17 & 1 pkt.4 k.p.k.
Prosze ocenic zasadność decyzji prokuratora
W jaki sposób należy prawidłowo rozwiaząć ten kazus , bo nawt nie wiem jak zaczac poniewaz do tej pory nie mialam do czynienia z kazusami . Bardzo proszę o pomoc :-))))
Ardania jest państwem wielonarodowym, w którym jedną z grup narodowych, zamieszkującą prowincję Szadizar, są Bregończycy. Ich niezadowolenie z powodu polityki władz państwowych, na każdym kroku faworyzujących Ardańczyków, doprowadziło do utworzenia organizacji separatystycznej „Szadizar Niepodległy”, której głównym celem jest secesja Szadizaru i utworzenie niepodległego państwa. Organizacja ta prowadzi działalność przede wszystkim polityczną, ale niektóre jej frakcje nie wahają się stosować rozwiązań siłowych.
Dnia 15 stycznia 2014 roku, o godzinie 7:05 czasu lokalnego, trzej zamaskowani sprawcy, ubrani w bluzy w kolorze khaki, czapki z daszkiem i dżinsy, podjechali motocyklami pod budynek sądu w Szadarze (stolica prowincji) i ostrzelali go z broni automatycznej, a następnie szybko odjechali. Jak donosi rzecznik sądu, ofiar w ludziach nie było. Tego samego dnia, o godzinie 7:17, dwóch niezidentyfikowanych zamachowców wjechało biało-zieloną furgonetką z zamazanymi tablicami rejestracyjnymi na parking lokalnej rozgłośni radiowej, podjechało pod budynek radia i jeden z nich wrzucił przez otwarte okno bombę domowej roboty. Na szczęście bomba nie wybuchła. Następnie sprawcy ostrzelali stojące na parkingu samochody i uciekli. W wyniku tego incydentu nikt nie ucierpiał, choć samochody zostały poważnie uszkodzone. Dwie godziny później do budynku posterunku policji przy jednej z głównych ulic w Szadarze ktoś wrzucił przez okno cegłę owiniętą w kawałek papieru, zawierającym oświadczenie Wybrańców Ludu, członków ugrupowania „Szadizar Niepodległy”. W oświadczeniu tym grupa przyznała się do wspomnianych zamachów i zapowiedziała przeprowadzenie kolejnych w najbliższym czasie.
Minister Spraw Wewnętrznych Ardanii potępił oba zamachy, uznając je za ataki wymierzone w niezawisły wymiar sprawiedliwości i w wolne media, zapowiedział również podjęcie szeroko zakrojonych działań przeciwko organizacji „Szadizar Niepodległy”. Władze Szadaru wprowadziły natomiast godzinę policyjną, obowiązującą od dzisiaj.
Jest to kolejny już środek wprowadzony w ostatnich dniach przez lokalne władze w celu likwidowania grup separatystów działających w okolicach i na obszarze miasta. Trzy dni temu wprowadzono bowiem zarządzenie drastycznie ograniczające możliwość organizowania demonstracji i publicznego celebrowania świąt religijnych. Organizacje pozarządowe, w tym Human Rights First!, są również poważnie zaniepokojone wzrastającą liczbą aresztowań wśród osób, które związane są z organizacją „Szadizar Niepodległy”, choć brak jest dowodów na to, by zajmowały się one akcjami sabotażowymi. Niektóre z tych osób brały co prawda udział w kilku pokojowych demonstracjach, jak jednak donosi Human Rights First!, nie zrobiły one niczego, co można byłoby uznać za niezgodne z prawem. Niepokój Human Rights First! budzą również informacje o zaginięciach kilku lokalnych liderów „Szadizaru Niepodległego” w miastach Mullen, Lugen i Sagen.
1. Za jakie czyny będą odpowiadać członkowie „Szadizaru Niepodległego”? Do jakiej kategorii czynów można je przypisać?
2. Czy rozwiązania zaproponowane przez władze Ardanii są zgodne ze standardami w dziedzinie praw człowieka? Czy takie środki są właściwe w walce z terroryzmem?
Źródła:
- Międzynarodowa Konwencja o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych (Nowy Jork, 15.12.1997) – Dz. U. z 2007 r., Nr 66, poz. 438.
- Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych (Nowy Jork, 16.12.1966) – Dz. U. z 1977 r., nr 38, poz. 167, załącznik