kazusy z prawa międzynarodowego
Add new comment
Dnia 15 listopada 2004 r. Rada Bezpieczeństwa, działając na podstawie rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych, stwierdziła, że sytuacja w Wybrzeżu Kości Słoniowej stwarza zagrożenie dla światowego pokoju i bezpieczeństwa i zdecydowała o nałożeniu na Wybrzeże Kości Słoniowej sankcji w postaci embarga na broń i amunicję oraz inne towary o podwójnym zastosowaniu (Rada przyjęła stosowną rezolucję).
W dniu 13 grudnia 2003 r. polski przedsiębiorca P zawarł umowę (regulowaną przepisami prawa krajowego polskiego) z rządem Wybrzeża Kości Słoniowej w przedmiocie regularnego (kwartalnego) dostarczania nowoczesnego sprzętu wojskowego oraz towarów podwójnego zastosowania dla straży granicznej, w celu podniesienia jakości i bezpieczeństwa służb w Wybrzeżu Kości Słoniowej.
W dniu 18 grudnia 2004 r., na mocy decyzji administracyjnej polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, przedsiębiorca P został pozbawiony możliwości dalszego wykonywania umowy z rządem Wybrzeża Kości Słoniowej, ponieważ, jak wskazał polski MSZ, rezolucja Rady Bezpieczeństwa jako przyjęta na podstawie rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych jest wiążąca, co przesądza o automatycznym zastosowaniu jej postanowień dla prywatnego przedsiębiorcy P.
Czy argumentacja polskiego MSZ była słuszna? Jaki jest status rezolucji Rady Bezpieczeństwa:
a) na płaszczyźnie prawa międzynarodowego
b) w polskim porządku prawnym?
Add new comment
W dniu 25 września 2003 r. została zawarta umowa międzynarodowa pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Federacją Rosyjską, niewymagająca ratyfikacji, zawarta w trybie prostym przez ministra spraw zagranicznych RP a jego rosyjskim odpowiednikiem, dotycząca pomocy prawnej udzielanej sobie przez polskie i rosyjskie służby, w tym policji.
W dniu 7 lutego 2004 r., w związku z napiętą sytuacją polityczną, Rzeczpospolita Polska zdecydowała się na zerwanie stosunków dyplomatycznych z Federacją Rosyjską. W dniu 10 marca 2004 r. polskie służby odmówiły udzielenia pomocy prawnej (właściwe pytanie zostało zgłoszone przez policję Federacji Rosyjskiej) argumentując, że od momentu zerwania stosunków dyplomatycznych strona polska nie jest zobowiązana do dalszego wykonywania umowy z 25 września 2003 r.
Czy strona polska ma rację?
Jakie miejsce zajmuje wskazana umowa z dnia 25 września 2003 r. w polskim porządku prawnym i czy może być bezpośrednio stosowana przez sądy polskie?
Add new comment
W dniu 3 czerwca 2010 r. została zawarta wielostronna umowa międzynarodowa pomiędzy Szwecją, Danią, Norwegią a Islandią w przedmiocie kultywowania tradycji nordyckiej, przejawiającej się m.in. w nauczaniu obok języka ojczystego także innego języka skandynawskiego na poziomie szkoły podstawowej. Na depozytariusza umowy została wybrana Norwegia, która jednak do chwili obecnej nie zarejestrowała umowy w Sekretariacie NZ.
W 2011 r., w wyniku nieporozumień pomiędzy Danią i Szwecją, i niemożnością osiągnięcia kompromisu na drodze dyplomatycznej, Dania zdecydowała się wnieść sprawę przeciwko Szwecji do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości (MTS) w Hadze. Argumentem Danii o dopuszczalności skargi był fakt, iż, jak wskazywała, nie może (Dania) doznać uszczerbku w konsekwencji niespełnienia obowiązku depozytariusza, czyli Norwegii, co miałoby pozbawiać ją (Danię) powoływania się na treść umowy przed organem ONZ.
Czy MTS powinien rozpatrzyć sprawę i przychylić się do argumentu Danii?
Czy niezarejestrowanie umowy powoduje jej nieważność?
Add new comment
W dniu 20 stycznia 2000 r. została zawarta umowa wielostronna pomiędzy Grecją, Cyprem, Maltą, Chorwacją a Czarnogórą.
W dniu notyfikacji umowy, 15 lutego 2000 r., Czarnogóra złożyła zastrzeżenie do art. 5 tej umowy, w celu zmodyfikowania brzmienia niesatysfakcjonującego przepisu.
Dnia 20 marca 2000 r. Cypr oświadczył, że zgadza się na proponowaną modyfikację art. 5 umowy.
Dnia 15 stycznia 2001 r. Grecja oświadczyła, że nie widzi możliwości dalszej współpracy z Czarnogórą, argumentując, że art. 5 w swoim pierwotnym brzmieniu był kluczowy z punktu widzenia przedmiotu i celu umowy.
Dnia 4 kwietnia 2001 r. Malta oświadczyła, że nie zgadza się na proponowaną modyfikację art. 5 umowy.
Do dziś Chorwacja nie zajęła stanowiska w przedmiocie zastrzeżenia Chorwacji.
Jaki jest status umowy z 2000 r. w stosunku do poszczególnych stron umowy? Proszę zidentyfikować (nazwać) reakcje poszczególnych państw na zastrzeżenie Czarnogóry.