kazusy z prawa międzynarodowego
Add new comment
Bardzo proszę o pomoc. Nie chcę "gotowca". Naprawdę poświeciłam na to dużo czasu, ale ta gałąź prawa nie jest moją mocną stroną... Bardzo bardzo proszę.
Oto kazus i poniżej moje rozwiazania:
Kazaus:
Jan urodził się na Krymie.
Matka Jana jest zameldowana w Rosji z obywatelstwem ukraińskim którego nigdy nie zmieniła.
Na 3 dni przed porodem matka Jana zawarła związek małżeński w polskim konsulacie z ojcem Jana który jest Polakiem.
Po urodzeniu Jan zamieszkał w Polsce i obecnie ma 18 lat.
Jan chce założyć działalność gospodarczą w Maroku. W tym celu zawiera umowę za pośrednictwem spółki na Jamajce z siedziba w Anglii o usługę zarejestrowania firmy w Maroku.
Pytania:
1. Wg jakiego prawa Jan ma zdolność do czynności prawnych.
2. Wg jakiego prawa zdolność do czynności prawnych ma matka Jana
3. Wg jakiego prawa zdolność do czynności prawnych ma spółka na Jamajce z siedzibą w Anglii
4. Czy Jan może w tej chwili skutecznie zawrzeć umowę ze spółką na Jamajce z siedzibą w Anglii
5. Czy firma może być zarejestrowana w Maroku (a jeśli nie to co trzeba zrobić by Jan mógł tam sprzedawać polskie produkty.
Moje rozwiązania:
Ad.1
Prawo prywatne międzynarodowe (PPM)
Art. 11.1. Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych osoby fizycznej podlegają jej prawu ojczystemu.
Art. 2.1. Jeżeli ustawa przewiduje właściwość prawa ojczystego, obywatel polski podlega prawu polskiemu, chociażby prawo innego państwa uznawało go za obywatela tego państwa.
Powstaje zatem pytanie czy Jan jest obywatelem Polski.
Konwencja o obywatelstwie z 1997 r oddaje kompetencje do ustalania obywatelstwa państwu, stanowiąc w art. 3:
1. Każde państwo określa w swym ustawodawstwie, kto jest jego obywatelem.
Zgodnie z Ustawą o obywatelstwie polskim:
Art. 14.Małoletni nabywa obywatelstwo polskie przez urodzenie, w przypadku gdy:
1) co najmniej jedno z rodziców jest obywatelem polskim;
Ojciec Jana jest Polakiem zatem Jan ma obywatelstwo polskie a więc ma zdolność prawną wg prawa polskiego.
Ad.2
Matka Jana jako obywatelka ukraińska ma zdolność do czynności prawnych na podstawie prawa ukraińskiego, czego nie zmienia fakt, że jej miejscem zamieszkania jest Rosja (bierzemy pod uwagę aneksję Krymu) ponieważ Polska na podstawie zwyczajowego prawa międzynarodowego, nie uznała aneksji Półwyspu Krymskiego przez Rosję.
Myślę, że to jest poprawna odpowiedź ale to tylko moja intuicja, nie wiem jaką normą prawna mogę to potwierdzić, oczywiście jeśli jest poprawne.
Ad.3
Art. 17 PPM:
1. Osoba prawna podlega prawu państwa, w którym ma siedzibę.
2. Jeżeli jednak prawo wskazane w przepisie ust. 1 przewiduje właściwość prawa
państwa, na podstawie którego osoba prawna została utworzona, stosuje się
prawo tego państwa.
W związku z tym że w przepisach angielskich znajdujemy odniesienie do przepisów jamajskich, powstanie, podmiotowość prawną spółki i jej zdolność do czynności prawnych określamy na podstawie przepisów prawa obowiązującego na Jamajce.
Ad.4
Na podstawie wcześniejszych ustaleń wiemy, że Jan ukończył 18 lat i jest obywatelem polskim, zatem korzysta on z pełnej zdolności do czynności prawnych zarówno na gruncie prawa polskiego jak i na gruncie prawa angielskiego. Może więc zawrzeć umowę ze spółką na Jamajce z siedzibą w Anglii.Czy tutaj jako podstawę prawną powinnam przytoczyć tylko art 11 KC? Czy tez art 11 PPM-u? Profesor powiedział też (albo ja coś przekręciłam) że w zw. z tym że jest to usługa, podmioty mogą wybrać czy będzie ona oparta o przepisy prawa polskiego czy angielskiego, ale nie wiem z jakiego aktu prawnego wynika możliwość dokonania takiego wyboru.
Ad.5
Spółka nie może zawrzeć w imieniu Jana działalności gospodarczej co wynika z paragrafu 3 art. 11 PPM-u, stanowiącego iż należy wziąć pod uwagę szczególne wymagania w zakresie zdolności do konkretnej czynności prawnej, które istnieją w kraju, w którym czynność ta ma być dokonana. Zatem Jan nie może założyć działalności gospodarczej w Maroku, gdyż tamtejsze prawo do dokonania tej czynności wymaga ukończenia 21 lat. Jan mógłby natomiast założyć w Maroku spółkę z zastrzeżeniem, że nie będzie on członkiem zarządu tej spółki (w Polsce mając pełną zdolność do cz. pr. Jan mógłby być członkiem zarządu, wiec profesor miał chyba na myśli szczególne wymagania wg prawa obowiązującego w Maroku, ale skąd ja mam wiedzieć jakie tam są przepisy dotyczące spółek??) Jan może również założyć działalność w Polsce i zawierać skuteczne umowy z podmiotami marokańskimi, co wynika z art. 11 &2 PPM-u.
Bardzo proszę o sprawdzenie i skierowanie mnie na dobrą ścieżkę bo naprawdę nie wiem już jak to dokończyć. Będę ogromnie wdzięczna.
Przepraszam za błędy, niestety mało czasu dużo nauki.
Add new comment
Skarżący X jest profesorem genetyki, byłym wieloletnim dyrektorem państwowego Instytutu Badań Genetycznych w jednym z państw Europy środkowo-wschodniej (państwo Y). Jest również sympatykiem skrajnie prawicowej, działającej legalnie partii politycznej „Jeden Naród”, czego dowodem jest fakt podpisania przez niego oficjalnej, ogłoszonej publicznie deklaracji osób wspierających działania tej partii na rzecz ograniczenia imigracji w państwie Y oraz wydalenia osób pochodzenia romskiego przebywających na jego terytorium nielegalnie.
12 stycznia 2011 r. skarżący przyjął zamówienie na wykonanie ekspertyzy zleconej przez partię polityczną „Jeden Naród” zasiadających w krajowym parlamencie. Ekspertyza miała wykazać, że lider partii nie posiada w kodzie genetycznym żadnych genów świadczących o jego romskim lub żydowskim pochodzeniu. Konieczne dla ustalenia tego faktu badania skarżący przeprowadził osobiście w Instytucie Badań Genetycznych. Na prośbę strony zamawiającej ekspertyzę skarżący wydał specjalny certyfikat, który posługiwał się sformułowaniem o „czystości genetycznej” lidera „Jednego Narodu” oraz zawierał pieczęcie Instytutu.
W wyniku zamieszczenia kopii certyfikatu na stronie internetowej „Jednego Narodu”, opatrzonej komentarzem „Państwowy instytut poświadczył, że nasz lider jest czysty genetycznie, jego pochodzenia nie zabrudziła cygańska i żydowska krew”, jak również nagłośnienia faktu podpisania przez skarżącego deklaracji poparcia dla działań tej partii, przeciwko dalszemu sprawowaniu funkcji dyrektora Instytutu przez skarżącego stanowczo zaprotestowały środowiska działające na rzecz przeciwdziałania dyskryminacji rasowej, antysemityzmowi oraz ksenofobii, z oburzeniem zareagowała również znaczna część europejskiej opinii społecznej.
W rezultacie skarżący został w trybie dyscyplinarnym zwolniony z zajmowanego stanowiska na podstawie przepisów ustawy o pracownikach państwowych naukowych instytutów badawczych, które przewidują możliwość dyscyplinarnego zwolnienia na mocy postanowienia Narodowej Rady Naukowej w przypadku, gdy pracownik w rażący sposób naruszy zasady etyki zawodowej. W postanowieniu zaznaczono, że jego podstawą był zarówno fakt przyjęcia zlecenia na wykonanie badań zaświadczających o „genetycznej czystości”, jak i podpisanie deklaracji poparcia dla działań „Jednego Narodu” na rzecz ograniczenia imigracji w państwie Y oraz wydalenia osób pochodzenia romskiego przebywających na jego terytorium nielegalnie, nie odnosząc się jednak szerzej do zagadnienia poparcia pracowników naukowych dla skrajnych partii i organizacji politycznych, zarówno prawicowych jak i lewicowych.
W wyjaśnieniach składanych przed Narodową Radą Naukową skarżący podnosił, iż jako naukowiec w sposób bezstronny przeprowadził zlecone testy, nie ustosunkowując się w żaden sposób do ideologii czy haseł głoszonych przez podmiot zlecający. Wskazał również, że w instytucie, którym kierował, praktyka przyjmowania i wykonywania zleceń zewnętrznych była powszechna i, co najważniejsze, zgodna z prawem. Nie istnieją, dowodził skarżący, żadne przepisy prawa zakazujące przyjmowania zleceń badań naukowych ze względu na profil polityczny czy ideologiczny podmiotu, który badanie zleca. Ponadto, jego wyrażona jednym podpisem poparcia sympatia do partii „Jeden Naród” należy do spraw chronionych poprzez prawo do prywatności i nie miała żadnego wpływu na fakt przyjęcia i wykonania zlecenia badań genetycznych. Skarżący przedstawił również pisemne opinie swoich współpracowników, w których
stwierdzali oni, iż nigdy w trakcie ich współpracy w Instytucie skarżący nie ujawniał swoich sympatii politycznych czy ideologicznych, nigdy również nie wypowiadał się w sposób dyskryminujący lub nienawistny na temat Romów lub Żydów. Jego argumenty nie okazały się jednak dla NRN przekonujące.
Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia odwołania do Sądu Najwyższego od zapadłego postanowienia. SN zdecydował się utrzymać w mocy postanowienie NRN o dyscyplinarnym zwolnieniu Skarżącego z pracy, wskazując m.in. na kontekst sprawy, w tym przede wszystkim na narastające w państwie Y nastroje rasistowskie i ksenofobiczne, przypadki drastycznej mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści skierowanych przeciwko Romom i Żydom. Decyzja o zwolnieniu, na mocy zapadłego postanowienia SN, stała się ostateczna, Skarżący nie mógł skorzystać z żadnej dalszej drogi odwoławczej.
Pytania
- Naruszenie których artykułów Konwencji wskaże skarżący i dlaczego?
- Które sprawy rozpatrywane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka mogłyby zostać przywołane przez skarżącego? Proszę wymienić przynajmniej dwie.
- Jakie argumenty przeciwko naruszeniu Konwencji wskaże państwo Y?
- Na jakie dokumenty międzynarodowego systemu ochrony praw człowieka mógłby dodatkowo powołać się skarżący?
- Jaki wyrok powinien wydać Trybunał? (W odpowiedzi proszę o uwzględnienie kwestii marginesu uznania państwa)
Add new comment
Skarżący A i B zdecydowali, że ich syn C (trzeci skarżący) nie będzie uczęszczał na lekcje religii w szkole podstawowej. Ponieważ szkoła nie zapewniała alternatywnych zajęć (np. lekcji etyki) w czasie gdy inne dzieci uczestniczyły w lekcjach religii, C przebywał w bibliotece lub świetlicy. Zdaniem A i B ich syn był dyskryminowany przez innych uczniów oraz doświadczał przemocy fizycznej i psychologicznej, co zmusiło ich dwukrotnie do decyzji o zmianie szkoły. W żadnej z nich zajęcia z etyki nie były organizowane. Skarżący zwrócili również uwagę na to, iż świadectwa C w polu przeznaczonym na ocenę z przedmiotu religia/etyka zawierały jedynie kreskę.
Prawo państwa D przewidywało, iż rodzice mogą wybrać, czy ich dziecko będzie uczestniczyć w lekcjach religii, etyki czy w żadnych z nich. Jednak z powodu niewystarczającej liczby osób zainteresowanych lekcjami etyki, organizowane były one w mniej niż 1% szkół państwa D.
Pytania
(Uwaga: Trybunał uzna za dopuszczalną jedynie skargę C.)
- Naruszenie których artykułów Konwencji wskaże skarżący i dlaczego?
- Które sprawy rozpatrywane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka mogłyby zostać przywołane przez skarżącego? Proszę wymienić przynajmniej dwie.
- Jakie argumenty przeciwko naruszeniu Konwencji wskaże państwo D?
- Na jakie dokumenty międzynarodowego systemu ochrony praw człowieka mógłby dodatkowo powołać się skarżący?
- Jaki wyrok powinien wydać Trybunał?
Add new comment
Witam, mam problem z rozwiązaniem poniższego kazusu:
Państwa A,B,C graniczą ze sobą. Państwa A i B zawarły umowę zobowiązującą do budowy systemu dróg szybkiego ruchu łączącego terytoria wszystkich 3 państw. Państwo C nie było stroną umowy, która de facto nałożyła na nie obowiązek uczestniczenia w inwestycji. Czy i na jakich zasadach z postanowień umowy państwa A z państwem B może powstać obowiązek dla państwa C?