Kazusy z prawa karnego
Add new comment
19 sierpnia 2015 Prezydent miasta Łodzi wydal decyzje o nr odmówił pani Janinie kowalskiej usług społecznych. Tak naprawdę decyzja została doręczona z akt sprawy wynika ze ona została 27 sierpnia 2015 r została doręczona. 30 września 2015 strona skalda odwołanie od tej decyzji ( przesyłka pocztowa) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Okoliczności : bez jej winy w oświadczeniu i do tego odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu załączyła taka kopie karta informacje z leczenia szpitalnego do tego odwołania z 30 września 2015r. i z tej karty wynika ze ona przebywała w szpitalu od 6 września 2015r. do 25 września 2015r. Organ musiał to zawiadomienie rozpoznać i 20 października 2015r. wydało postanowienie o nr (wymyślonym) odmówiło przywrócenia terminu do momentu odwołania od tej ze decyzji z dnia 19 sierpnia 2015r. W uzasadnieniu tego postanowienia dokonało analizy przesłanek art. 58 KPA i stwierdziło ze sa tam 4 przesłanki które musza być spełnione łącznie kolegium stwierdziło ze jednej nie spełnia ( kolegium napisał ze termin miała otwarty mogła złożyć to odwołanie i mogła to złożyć wcześniej) Kolegium pouczyło ze strona może złożyć skargę do Sadu przy piotrkowskiej 35 jeśli uzna ze postanowienie jest niezgodne z prawem, w terminie 30 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. 23 doręczono (dnia).
NASZYM ZADANIEM jest taka skargę napisać. Skarga żeby spelniala wszelkie normy prawne które sa stosowane przed Sadami administracyjnymi i ja argumentować. Minimum to żeby ta skarga do WSA spelniala wszystkie wymogi które wystepuja przed Sadami administracyjnymi.
Spojrzec w przepisy prawa administracyjnego, odnaleźć problematykę skargi ( wyszukać tych które dotycza skargi do SA) spojrzeć również do art. 58 KPA przeczytać go aby rozwiązać. Ustalic 1 rzecz czy w sposób prawidłowy zostało ustanowione ze uchybienie nastapilo bez jej winy !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! CZY TEZ NIE
Add new comment
Sąd Rejpnowy w Koszalinie po zwięzłym przedstawieniu przez oskarżyciela zarzutów oskarżenia stwierdził iż zarzucony czyn Krzysztofowi S. został popełniony w warunkach obrony koniecznej(niepopełnienie przestępstwa). Ustalono jednak iż Krzysztof S. w chwili czynu był niepoczytalny.
Proszę wskazać jakie działanie podejmie Sąd Rejonowy w Koszalinie?
Add new comment
Siema może ktoś pomóc.
Kazus nr1 Marcin Tod kilku miesięcy planował zakup nowego komputera,jednak problemy finansowe uniemożliwiły mu ralizację ego pomysłu.Korzystając z tego, ze mieszka z babcią Apolonią M, postanowił ukraść jej niezbędną sumę pieniężną.Apolonia M złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa warz z wnoskiem o ściganie. Po przeprowadzeniu postępowania przygotowawczego został do sądnu wniesiony akt oskarżenia. W trakcie przewodu sądowego Marcin T. przeprosił babcię, która zgłosiła chęć wycofania wniosku o ściganie. Sąd nie zgodził się jednak na cofnięcie wniosku.
art 278 4k.k jeżeli kradzież popełniono na szkodę osoby najbli.ższej ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.
i pytanie.Proszę ocenić zasadność decyzji sądu wraz z powołaniem się na odpowiednie uregulowania prawne.
Kazus nr 2.Rafał T wraz z dwoma kolegami-Norvertem P. i Michałem C. dopuścili się zniszczenia mienia poprzez zarusowanie karoserii w samochodzie marki opel astrao nr reje ZZ 1111.Pokrzywdzonym okazał się ojciec Rafała T-Jarosław T.. Po przeprowadzeniu czynności operacyjno-rozpoznawczych i poinformowaniu Jarosława T. o tym iż jednym sprawców okazał się jego syn,Jarosław T. złożył wniosek o ściganie , który obją wyłącznie Norberta P. i Michała C, zaznaczając jednosześnie iż ściganiem ma nie być objęty jego syn. art 288 1k.k- Kto cudzą rzecz niszczy,uszkadza lub czyni niezdatną do użytki, podlega karze pozbawienia wolności od 3msc do 5lat.
i pytanie:proszę ocenc z uwzględnieniem zasady niepodzielności podmiotowej wniosku-zachowanie Jarosława T. polegające na objęciu wnioskiem niektórych tylko sprawców przestępstwa.
Add new comment
W 2012 Grzegorz D. znalazł w jednym z internetowych serwisów ogłoszenie o sprzedaży auta bezwypadkowego "super idealnym stanie". Grzegorz D. pojechał do Zenona C. Grzegorz D. prosił o możliwość zbadania samochodu w ASO znajdującym się w mieście oddalonym o ponad 50 km, ale Zenon C. odmówił. Grzegorz D. pojechał do miasteczka gdzie mieszka Zenon C. i samochód obejrzał, zbadał (także w lokalnym warsztacie samochodowym). Badania auta przez lokalnych mechaników nic złego nie wykazały. Grzegorz D. nie miał możliwości dokłądnego przetestowania auta na drodze, jako iż żona Zenona C. z którą jechał stwierdział iż Grzegorz D. nie potrafi prowadzić samochodu i/lub prowadzi auto w sposób nierozsądny w jej mniemaniu.
W trakcie zakupu Zenon C. okazał dowód zakupu od poprzedniego właściciela na kwotę 20 tyś zł. i zapytany o tą kwotę na rachunku stwierdzil iż kwota ta została wpisana "dla celów podatkowych". Ponieważ badania techniczne było w porządku Grzegorz D. przyjął jego wyjaśnienia za wiarygodne i kupił pojazd od Zenona C. (i jego żony z którą miał współnotę majątkową). ww. samochód, który wedle wszelkich jego zapewnień, a także jego żony, miał być bezwypadkowy i w doskonałym stanie.
Po jakimś czasie Grzegorz chcąc ulepszyć swoje auto oddał je do warsztatu które miało zamontować w nim dodatkowe elementy. W warsztacie, podczas instalacji nowych urządzeń i rozebraniu auta do "blachy"okazało się, że auto jest powypadkowe i było spawane z conajmniej dwóch, ale możliwe że 3 innych pojazdów. Okazało się także ze posiada inne liczne wady ukryte mniejszej wagi.
Okazało się że w związku z tym odkryciem rynkowa wartość auta okazała się być znaczenie mniejsza iż ta którą zapłacił Grzegorz D, a nade wszystko powodował iż w razie wypadku samochód może nie gwarantować bezpieczeństwa i zachować sie nieprzewidywalnie.
Ponieważ auto okazało się być inne niż zapewniał go sprzedawca, Grzegorz D. poinformował Zenona C. o swoich odkryciach. Ten zaprzeczył aby cokolwiek wiedział o wypadkowej przeszłości i odmówił zwrotu pieniędzy za auto i zabrania tegoż. W związku z tym Grzegorz D. wysłał mu pismo o odstąpieniu od umowy sprzedaży oraz żadanie zwrotu pieniędzy zapłaconych za pojazd oraz wezwanie do zabrania samochodu. Ponieważ Zenon C. (i jego żona) nie poczuwali się do sprzedaży auta innego niż "bezwypadkowe".
Grzegorz D. sporządził pozew cywilny i wysłał go do sądu. Rozprawa została wyznaczona i Grzegorz D. oczekiwał na termin rozprawy.
W trakcie oczekiwania na rozprawę na zaparkowany samochód (nie był użytkowany w międzyczasie) spadła gałąż drzewa powodując niewielkie wgniecenie w dachu, aczkolwiek mogące być kosztowe w naprawie, przy czym koszty te, w zależności od użytych metod naprawy wahają się od kilku tyś. zł do wręcz 2/3 wartości pojazdu za jaką został zakupiony. Grzegorz D. nie wiedząc co ma robić udał się z autem do rzeczoznawcy PZMOT z zakresu motoryzacji (także powoływanego przez sądy) który zbadał auto, wycenił koszty naprawy, a także zbadał auto pod kątem techniczym, i orzekł iż auto jest w dobrym stanie technicznym i byłoby dopuszczone do ruchu - sporządził stosowną opinie na piśmie potwierdzającą ww. okoliczność.
W takim stanie rzeczy Grzegorz D. w dniu rozprawy - działając bez adwokata, udał się do sądu i tam, ku zaskoczeniu okazało się iż na skutek namowy sędziego przewodniczącego pozwany Zenon C. (który stawił się w towarzystwie adwoakata) nagle stwierdził , po konsultacji z adwokatem, iż chce zawrzeć ugodę sądową tzn. oddać pieniądze i zabrać auto. Wynegocjowana ugoda zawierała stwierdzenie iż samochód ma być przekazany sprawy technicznie na dzień zawierania ugody i miał on nie uczestniczyć w żadnym wypadku komunikacyjnym spowodowanym przez powoda,a Zenon C. zobowiązał się zwrócić 40 tyś zł. Powód Grzegorz D. nie był przesłuchiwany, pozwany Zenon C. również. Grzegorz D. na moment zawierania ugody miał pewność (popartą zapewnieniem rzeczoznawcy samochodowego) iż samochód jest w pełni sprawy technicznie.
Grzegorz D. nie wspominał nic o uszkodzeniu dachu przez gałąż, ani też nie był o to pytany przez sąd, ani przez pozwanego Zenona C. Rozprawa została zamknięta ugodą, która się uprawomocniła po 7 dniach od daty jej zawarcia.
Grzegorz D. około tydzień po rozprawie udał się, przed przekazaniem pojazdu do stacji diagnostycznej gdzie auto zostało zbadana na urządzeniach i został z nich sporządzony wydruk. Wydruk potwierdzał iż wszystkie systemu auta były technicznie sprawne, tj, spełniały stosowne normy, ponieważ samochód nie był użytkowany przez dłuższy czas.
Następnie Grzegorz D. wysłał wiadomość Zenonowi C. aby odebrał auto. Zenon C. stawił się aby odebrać auto ale po obejrzeniu auta stwierdził iż go w tym stanie nie odbierze.
Wkrótce potem Grzegorz D. rozpoczął procedurę egzekucji komorniczej. Niedługo po jej wszczęciu Zenon C. wniósł pismo o cofnięcie klauzuli wykonalności na ugodę, i ponadto zgłosił sprawę zawarcia ugody jako przestępstwo do miejscowej prokuratury. Prokurator przyjął wersję oskarżonego i sporządził akt oskarżenia o oszustwo przy zawieraniu ugody sądowej o zwrot samochodu na kwotę 40 tyś. zł. w ten sposób iż Grzegorz D. zataił przed Zenonem C. fakt uszkodzenia samochodu czym doprowadził do zawarcia ugody na jego szkodę.
W międzyczasie sąd zwrócił się do poprzedniego właściciela samochodu o potwierdzenie za jaką kwotę faktycznie ww. auto zostało nabyte, a ten potwierdził iż Zenon C. faktycznie nabył je za 20 tyś. zł., choć przed sądem Zenon C. potwierdził, iż kupił je (wraz z żoną) za 40 tyś . zł.
Oceń czy doszło do oszustwa przy zawieraniu ugody sądowej przez Grzegorza D. jeśli tak to jakie i na jakiej podstawie, a także jaka może być odpowiedzialność sprzedajacego Zenona C. (i jego żony) w powyższej sprawie, jeśli w ogóle.