Kazusy z prawa administracyjnego
Add new comment
Kazus VII:
Dnia 9 czerwca 2006 roku Antoniemu S. doręczono decyzję odmowną w sprawie powołania go na stanowisko notariusza. Antoni S. zdziwił się, gdyż - jak go wcześniej poinformowano - decyzja w tej sprawie powinna zostać wydana po uzyskaniu opinii Rady Izby Notarialnej w P. Antoni S. udał się do urzędu właściwego w sprawie organu administracji publicznej, zapoznał się z aktami sprawy i stwierdził, że organ właściwy nie wystąpił o opinię wskazaną w ustawie z 14 lutego 1991 roku - Prawo o notariacie (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.).
Ustawa - Prawo o notariacie, mająca zastosowanie w tym przypadku, stanowi:
„Art. 10 §1. Notariusza powołuje i wyznacza siedzibę jego kancelarii Minister Sprawiedliwości, na wniosek osoby zainteresowanej, po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby notarialnej.
§2. Niewyrażenie opinii, o której mowa w §1 , w ciągu 60 dni od dnia otrzymania wniosku Ministra Sprawiedliwości, uważane jest za wyrażenie opinii pozytywnej.
§3. Minister Sprawiedliwości może odmówić powołania na stanowisko notariusza osoby, o której mowa w §1, tylko wtedy, gdy kandydat ten nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 11-13. Ministrowi Sprawiedliwości oraz organom samorządu notarialnego opiniującym kandydata na notariusza przysługuje prawo wglądu do akr osobowych i dyscyplinarnych osoby składającej wniosek.”
Pytania:
1. Wskaż, w jakim trybie organ właściwy do załatwienia sprawy powinien uzyskać stanowisko innego organu?
2. Czy przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią samoistną podstawę prawną do stosowania tego trybu?
3. Jakie znaczenie ma stosowane w poszczególnych aktach prawnych nazewnictwo formy realizacji współdziałania (w przedmiotowej sprawie opinia)?
4. Czy stanowisko innego organu może zostać uzupełnione po wydaniu decyzji?
5. Czy w przypadku, gdy wydana w tym postępowaniu decyzja stanie się ostateczna, dopuszczalne będzie usunięcie wady w którymś z trybów nadzwyczajnych?
Add new comment
Kazus VIII:
Marianna B. zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy J. z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Po przeanalizowaniu sprawy organ administracji publicznej umorzył postępowanie, wskazując w jednozdaniowym uzasadnieniu, że w myśl obowiązujących przepisów Marianna B. nie spełnia ustawowych przesłanek przyznania przedmiotowego świadczenia. Organ nie pouczył Marianny B. o przysługującymi środku prawnym.
Pytania:
1. Jaką formę przewidują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dla umorzenia postępowania?
2. Jakie elementy powinny znaleźć się w tym rozstrzygnięciu?
3. Jak ocenisz formalną poprawność uzasadnienia tego rozstrzygnięcia?
4. Czy w sytuacji, w której organ stwierdza brak przesłanek do pozytywnego rozpatrzenia żądania strony, prawidłowym rozwiązanym jest umorzenie postępowania?
5. O jakim środku prawnym powinien pouczyć organ I instancji? W jakim trybie Marianna B. może żądać naprawienia tego braku?
Add new comment
Dnia 10 czerwca 2004 roku Bartoszowi S. doręczono decyzję Prezydenta Miasta W. z 3 czerwca 2004 roku o odmowie zameldowania go w lokalu pod adresem X. W decyzji organ I instancji pouczył, iż strona niezadowolona z decyzji może złożyć od niej odwołanie. Dalej wskazano, że odwołanie wnosi się wprost do organu wyższego stopnia - Wojewody M. w terminie 20 dni od daty doręczenia decyzji. Bartosz S., kierując się pouczeniem, wniósł odwołanie za pośrednictwem poczty, nadając pismo na adres Urzędu Wojewódzkiego 28 czerwca 2004 roku. Niezwłocznie po otrzymaniu odwołania Wojewoda M. dokonał jego analizy i na podstawie przedstawionych w nim faktów uznał, że decyzja organu I instancji musi zostać usunięta z obrotu prawnego. Ustalenia te znalazły wyraz w decyzji z dnia 10 lipca 2014 roku, której pełne rozstrzygnięcie brzmiało następująco: „uchyla się decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia 3 czerwca 2004 roku sygn. ...”.
Pytania:
1. Czy decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie?
2. Jak ocenisz kwestię dochodzenia przez Bartosza S. terminu do wniesienia odwołania?
3. Czy wojewoda mógł przystąpić do rozpatrywania odwołania?
4. Czy wojewoda mógł wydać decyzję o rozstrzygnięciu podanym w treści stanu faktycznego?
5. Oceń poprawność decyzji organu odwoławczego.
Add new comment
Witam blagam o pomoc. Mam do rozwiązania kazus który brzmi następująco- Decyzją z 15 kwietnia 2011 roku Prezydent Miasta Poznania ustalil warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie osiedla mieszkaniowego "Małe Rataje"nad rzeka Wartą w Poznaniu. 25 kwietnia 2011 roku inwestor firma Budmex działając w trybie artykułu 154 złożyła do Prezydenta Mista podanie o zmianie tej decyzji przez zwiększenie liczby kondygnacji planowanych budynków mieszkalnych z 3 do 4. Prezydent miasta odmwiając zmiany decyzji z 15 kwietnia 2011 roku zauważył że inwestor powinien był złożyć wniosek na podstawie artykułu 155 a poza tym w sprawie zaistniał zupełnie nowy stan faktyczny który uniemożliwia weryfikację decyzji na podstawie artykulu 154 i 155 w odwolaniu do powyższego rozstrzygnięcia. Inwestor wskazał że o treści złożonego podania decyduje w rzeczywistości jego treść a nie oznaczenie przepisu w jego nagłówku. Poza tym za zmianą ostatecznej decyzji przemawia zarowno interes społeczny jak i słuszny interes inwestora, na rynku pojawi się bowiem więcej nowych mieszkań, a inwestor będzie mógł uzyskać z tytułu ich sprzedaży większy dochod.
Pytania:
1. Czy w zarysowanym stanie faktycznym Prezydent Miasta byl organem wlaściwym do wydania decyzji na podstawie artykułu 154 i czy decyzja z kwietnia 2011 roku w momencie zlożenia podania o jej zmianę byla juz ostateczna.
2. Czy w rozpoznanej sprawie zachodzily przeslanki do wydania decyzji na artykuł 154 i 155.
3. Oceń argumentacje Prezydenta Miasta zawarta w decyzji odmawiającej zmiany decyzji z 15 kwietnia 2011 roku.
4. Czy inwestor w odwolniu wykazal w sposób wystarczający interes spoleczny albo swój własny interes w zmianie decyzji z kwietnia 2011 roku.
5.Zaproponuj rozstrzygnięcie jakie powinien podjąc w sprawie organ odwoławczy.