Pracownik będący na emeryturze i liczący 70 lat, w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej, wnosi o nakazanie pracodawcy, aby po zawieszeniu jego praw do świadczeń emerytalnych zawarto z nim umowę o pracę, ponieważ odbudował on zakład pracy z gruzów, doprowadził do bardzo dobrych wyników produkcyjnych i ekonomicznych i nie może patrzeć na zjawiska jego degradacji i nadchodzącego bankructwa. Czy roszczenie powoda jest uzasadnione?
Pracodawca w czasie wykonywania przez pracownika obowiązków chciał wręczyć mu swoje oświadczenie woli o wypowiedzeniu mu umowy o pracę sporządzone w formie pisemnej. Pracownik jednakże odmówił jego przyjęcia. Po upływie wskazanego w wypowiedzeniu terminu wypowiedzenia pracodawca nie dopuścił pracownika do wykonywania pracy uznając, iż umowa została rozwiązana. Pracownik wniósł pozew do sądu domagając się dopuszczenia go do pracy. Jakie rozstrzygnięcie winien wydać sąd?
Pracownica była nieobecna w pracy od 24 stycznia 1995r. do 02 lutego 1995r. i od 10 lutego 1995r. nie przedstawiając usprawiedliwienia. Pracodawca w dniu 13 lutego 1995 roku rozwiązał z nią umowę o pracę z jej winy, za zgodą związku zawodowego, wyrażoną w trybie art. 52 § 3 kp. Następnego dnia pracownica przedstawiła pracodawcy zaświadczenie, że jest w ciąży i wniosła pozew do sądu o przywrócenie do pracy. Jakie rozstrzygnięcie winien wydać sąd?
W trakcie biegu terminu wypowiedzenia, pracodawca z uwagi na nie przestrzeganie przez pracownika zasad BHP (palenie tytoniu w pobliżu zbiorników ze środkami łatwopalnymi) rozwiązał z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia. Pracownik wniósł pozew do sądu o przywrócenie go do pracy uzasadniając to tym, że w czasie biegu terminu wypowiedzenia nie można w inny sposób rozwiązać stosunku pracy. Czy stanowisko pracownika jest zasadne?